Chapter Title : മന്ദാരക്കനവ് 10 [Aegon Targaryen]

വഴുവഴുപ്പുള്ള അവൻ്റെ നാവ് കൂടി കടത്തി അവളെ ഞെളിപിരി കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ശാലിനി ശബ്ദം അടക്കാൻ വളരെയേറെ പാടുപെടുന്നതായി അവന് തോന്നിയെങ്കിലും ആര്യൻ പക്ഷേ അതൊന്നും കാര്യമാക്കിയില്ല. അവൻ അവളെ കൂടുതൽ ഉത്തേജിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി അവളുടെ കന്തിലും ഞെരടി കൊടുത്തു. അവളിൽ നിന്നും കൂടുതൽ വെള്ളം പുറത്തേക്ക് ഒലിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആര്യൻ അതെല്ലാം ആർത്തിയോടെ കുടിച്ച ശേഷം അവളുടെ കന്ത് മണി ചുണ്ടുകൾക്കിടയിൽ വെച്ച് ചപ്പി കൊടുത്തു. അതിന് ശേഷം അവനത് വായിലേക്ക് കടത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് നാവിട്ടു ചുഴറ്റി അതിനെ ചപ്പി വിട്ടു. കുറച്ച് മിനുട്ടുകളോളം ആര്യൻ ഇത് തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ശാലിനിക്ക് ഇതെല്ലാം താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. അവൾ കട്ടിലിൽ കിടന്നു വിറച്ച ശേഷം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞുകുത്തി ഉയർന്നുകൊണ്ട് രതിമൂർച്ഛയിലേക്ക് എത്തി. അവളുടെ പിടച്ചിലിലും ശബ്ദങ്ങളിലൂടെയും അത് മനസ്സിലാക്കിയ ആര്യൻ അവസാനമായി അവിടെ എല്ലാം ഒന്നുകൂടി നക്കി തുടച്ച ശേഷം മുകളിലേക്ക് കയറി അവളുടെ തൊട്ടരികിലായി കിടന്നു. ശാലിനി അപ്പോഴും കണ്ണ് തുറക്കാതെ അവൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചരിഞ്ഞ് കിടന്ന് കിതച്ചു. ആര്യൻ അവളെ മുറുകെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു.

“ചേച്ചീ…?” കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആര്യൻ അവളെ വിളിച്ചു.

“ഉം…” ശാലിനി കണ്ണ് തുറന്നില്ല.

“എന്ത് പറ്റി…?”

“ഉംഹും…” ഒന്നുമില്ല എന്നർത്ഥത്തിൽ അവൾ മൂളി.

“കണ്ണ് തുറക്ക്…” ആര്യൻ അവളുടെ കവിളിൽ പുറംവിരലാൽ തഴുകി.

മൂന്നാല് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ശാലിനി അവളുടെ കണ്ണുകൾ മെല്ലെ തുറന്നു.

“തളർച്ച മാറിയോ…?” അവൻ അവളോട് ചോദിച്ചു.

“ഉം…മാറി…” അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ മറുപടി നൽകി.

“എന്തോരം വെള്ളം പോയീന്ന് വല്ല നിശ്ചയമുണ്ടോ…?” ആര്യൻ അവളുടെ മുക്കിൻ്റെ തുമ്പിൽ അവൻ്റെ മൂക്ക് മുട്ടിച്ച് ചിരിച്ചു.

“നീ അങ്ങനൊക്കെ ചെയ്യാൻ പോയിട്ടല്ലേ…?” ശാലിനി നാണത്തോടെ ചിണുങ്ങി.

“അതുകൊണ്ട് തളർച്ച മാറിയില്ലേ…എല്ലാം ഒഴുകിപ്പോയി…” ആര്യൻ കളിയായി ചിരിച്ചു.

“പോടാ…” ശാലിനി കണ്ണടച്ചു.

ആര്യൻ അവളെ അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ വീണ്ടും ചേർത്തു.

“താഴെ ആരോ മുട്ടുന്നു…” ശാലിനി അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“അവൻ വിളിക്കുന്നതാ…” അവൻ മറുപടി കൊടുത്തു.

“അവൻ മുട്ടുന്ന സ്ഥലം അത്ര