Chapter Title : മണിക്കുട്ടന്റെ പാറുക്കുട്ടി 7

കിടത്തി അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

“ അയ്യോ അമ്മേ... പാവം... അമ്മയ്ക്ക്  അതൊന്ന് സാധിച്ചു കൊടുത്തുകൂടെ... ഇന്ന് അമ്മ അവന്റെ കൂടെ ഉറങ്ങിയാൽ മതി...” പാർവ്വതി കുട്ടന്റെ അടുത്തിരുന്ന് അവന്റെ മുടിയിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് അവന്റെ കവിളിൽ ഉമ്മ വെക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ സന്ദീപിന് പാവം തോന്നി... അവന് തന്റെ അമ്മയെ പിരിയുന്നതിൽ ഒത്തിരി  വിഷമം ഉണ്ടെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി.

പക്ഷേ സന്ദീപ് കാണാതെ മറ്റു പലതും അവിടെ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... പാർവ്വതി കുട്ടന്റെ മടിയിൽ വന്നിരുന്നപ്പോൾ അവന്റെ മുണ്ടിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന അവന്റെ കളിക്കുട്ടൻ​ ആ ചന്തികളുടെ ചൂടേറ്റ് ഉണർന്നു... അവൻ തന്നിൽ അമർന്നിരിക്കുന്ന മാദകത്തിടമ്പിന്റെ ദേഹം തന്നിൽ അമരുന്ന സുഖത്തിൽ അവളെ അടക്കി പുണർന്നു... അവളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തപ്പോൾ​ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ ആ കൊഴുത്ത് മാറിടങ്ങളിൽ മുഖം ഉരസി... അവൻ അവിടെ ചെറുതായി നാവു കൊണ്ട് ഉരസി...

“ ശ്ശ്... എന്റെ പൊന്നുമോനേ... നിന്റെ ഏതാഗ്രഹവും ഔ അമ്മ സാധിച്ചു തരില്ലേടാ കുട്ടാ...” അവന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ രോമാഞ്ചം കൊണ്ട് അവൾ വിളിച്ചു... അത്  കേട്ടപ്പോൾ​ അവന്റെ മുഖം ആഹ്ലാദം കൊണ്ട് വിടർന്നു.

സന്ദീപ് അത് കേട്ടപ്പോൾ കുട്ടനെ നോക്കി നിറചിരിയോടെ ചോദിച്ചു... “ ഇപ്പൊ നിനക്ക് സന്തോഷമായില്ലേടാ...”

“ ഉം... ഒത്തിരി...“ ഒരു കള്ളപ്പുഞ്ചിരിയോടെ അവൻ പാർവ്വതിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അവളുടെ ഇടത്തേ ചന്തിക്കുടത്തിൽ ചെറുതായി പിച്ചി.

“ നീ ഭയങ്കര കള്ളനാണെട്ടോ...“ അവന്റെ കാതിൽ അവൾ രഹസ്യമായി ഓതി... തന്റെ ഒപ്പം കിടന്ന് ആർമാദിക്കാൻ അവൻ തന്റെ മകന്റെ സമ്മതം മേടിച്ചിരിക്കുന്നു... മിടുക്കനാണിവൻ... അവളുടെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു.

ചായകുടി കഴിഞ്ഞ് പാർവ്വതിയും കുട്ടനും അടുക്കളയിലേക്കും സന്ദീപ് അവന്റെ റൂമിലേക്കും പോയി... ഇതിപ്പോൾ നിത്യസംഭവമാണ്... പാർവ്വതി എവിടെപ്പോയാലും സഹായിക്കാനെന്ന വ്യാജേന കുട്ടൻ അടുത്തു തന്നെയുണടാകും... അവളെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും സഹായിക്കുമെങ്കിലും.... കൂടുതലും പാർവ്വതിയുടെ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന ഗോപുരങ്ങളിലും... പുറകിലേക്ക് വിടർന്ന ചന്തിപ്പന്തുകളിലുമായിരിക്കും അവന്റെ സഹായങ്ങൾ... തിരിച്ച് അവന്റെ കുണ്ണക്കുട്ടനെ ഇടയ്ക്കൊക്കെ കയ്യിൽപിടിച്ചും... വായിലെടുത്തും അവനെ കമ്പിയാക്കി നിർത്തി അവൾ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുമായിരുന്നു.... അതൊക്കൊ കുട്ടനും വല്ലാതെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടുപോയിരുന്നു...

പരസ്പരം വേർപിരായാനാവാത്ത ഇണപ്രാവുകളെപ്പോലെ ആയിരുന്നു