Chapter Title : മണിക്കുട്ടന്റെ പാറുക്കുട്ടി 7

ഇരുട്ട് വീണു തുടങ്ങിയിരുന്നു... ചെറിയ നിലാവ് ആ​ ഓളപ്പരപ്പിൽ വീണ് വെട്ടിത്തിളങ്ങി...

“ ടാ... ഇപ്പോൾ ക്രിക്കറ്റ് കളിയുണ്ട്... അത് കാണാൻ വേണ്ടിയാ ഞാൻ തുമ്മലാണെന്ന് നുണ പറഞ്ഞത്... നീ അമ്മേനേം കൂട്ടി വാ.. എന്നെ ചോദിച്ചാൽ രാസ്നാദിപ്പൊടി തലയിടാൻ പോയെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി...“ എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് മുണ്ട് പെട്ടെന്നുടുത്ത് സന്ദീപ് വീട്ടിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി... ഇവന്റെരു കാര്യം... ക്രിക്കറ്റെന്ന് വെച്ചാൽ ഇവന് പ്രാന്താണെന്ന് തോന്നുന്നു... തനിക്കും ഇപ്പോൾ ഒരു ഭ്രാന്ത്  ഉള്ളതായി തോന്നി അവന്... ആ ഭ്രാന്തിന്റെ പേര് അവൻ മന്ത്രിച്ചു....”പാറുക്കുട്ടി...”

പാർവ്വതി പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ അവസാന പടിയിലിരുന്ന് ജലപ്പരപ്പിൽ  പതിയെ കാലിട്ടടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കുട്ടനെയാണ് കണ്ടത്... “ സന്ദീപെവിടെ കുട്ടാ...” പാർവ്വതി ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ കാര്യം പറഞ്ഞു...

അവന്റെ ഓമനത്തം തുളുമ്പുന്ന മുഖത്തേക്ക് അവൾ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കി... അവൾ അവന്റെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്ന് വെള്ളത്തിലേക്ക് കാലിട്ടു അവനെപ്പോലെ പതിയെ കാലിട്ട് വെള്ളത്തിൽ ചെറിയ ഓളങ്ങളുണ്ടാക്കി... എന്നിട്ട് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു... അവന്റെ അഴകാർന്ന മുഖത്ത് വിരലുകൾ കൊണ്ടു തഴുകി...

“ എന്റെ പൊന്നുമോനെ...കുട്ടാ...” അവൾ വാൽസല്യത്തോടെ വിളിച്ചു.

“ എന്താ എന്റെ അമ്മക്കുട്ടീ...” തന്റെ മുഖത്തേക്ക് വാൽസല്യത്തോടെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന പാർവ്വതിയെ അവൻ സാകൂതം നോക്കി.

“ നിനക്ക് നീന്തൽ പഠിച്ച് മതിയായില്ലേടാ മോനേ...” അവൾ ഒരു മാദകഭാവത്തോടെ അവന്റെ കീഴ് ചുണ്ട് വിടർത്തി... അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് അത് കടിച്ചീമ്പാൻ തോന്നി.

“ ഇത് പഠിച്ച് മതിയാകുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല എന്റെ അമ്മക്കുട്ടീ... ഓരോ പ്രാവിശ്യം കഴിയുമ്പോഴും പിന്നെയും പിന്നെയും ചെയ്യാൻ തോന്നുകയാ... ” അവളുടെ