Chapter Title : മണിമലയാർ 2 [ലോഹിതൻ]

പറഞ്ഞാണ് ഇവിടുന്ന് ഒരിക്കൽ ഇറക്കിവിട്ടത്...

ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ വന്നു.. അതുപോലെ ഒരു ദിവസം തിരിച്ചു പോയാൽ താൻ എന്തു ചെയ്യും...

ഇങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകളും അവളെ അലട്ടുന്നുണ്ട് എന്ന് റോയിക്കറിയാം..

സോഫിയയെ മാത്രമല്ല ശോഭനക്കും ഈ സന്ദേഹം ഉണ്ട്.. പക്ഷേ അത് റോയിക്കറിയില്ല...

തന്റെ മനസിലുള്ളത് തുറന്ന് പറഞ്ഞ് സോഫിയയെ അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഈ സംശയങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരു സന്ദർഭം കാത്തിരുന്നു റോയി...

ശോഭനയെയും ഇതേ പ്രശ്നം അലട്ടിയിരുന്നു..ഊണിലും ഉറക്കത്തിലും അവൾ അതു ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടാണിരുന്നത്...

ഒരു ദിവസം അവൻ പോകാം.. അല്ലങ്കിൽ പട്ടാളക്കാരനല്ലേ.. ഇൻഡിയിൽ എവിടേക്കും ജോലി മാറ്റം കിട്ടാം.. കണ്ണകന്നാൽ മനസ് അകലും എന്നല്ലേ പറയുന്നത്...

കറുപ്പ് ആണെങ്കിലും ആരുകണ്ടാളും ഒരു ആകർഷണം തോന്നുന്ന രൂപവും പെരുമാറ്റവും ആണ് അവന്റേത്...

അങ്ങിനെയുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന് പുതിയ ബന്ധങ്ങളും ആളുകളും ഒക്കെ കിട്ടാൻ ഒരു പ്രയാസവും വരില്ല..

ഇനി അവന്റെ സംരക്ഷണവും സാമീപ്യവും ഇല്ലാതെ എനിക്കും മക്കൾക്കും ഇവിടെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല...

അവനെ ഇവിടെ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്താൻ ശോഭന ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു ഉത്തരമേ കിട്ടിയൊള്ളു..

സോഫിയയെ അവന് കല്യാണം കഴിച്ചു കൊടുക്കുക...

അവന് അത് ഇഷ്ടമാകുമോ.. സോഫിയ താൻ പറയുന്നതിന് അപ്പുറം പോകില്ല.. പക്ഷേ റോയി.. അവൻ കുറേ ലോകം കണ്ടതല്ലേ.. എത്രയോ പെൺകുട്ടികളെ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവും..സുന്ദരികളെ.. അതിലുംമൊക്കെ മെച്ചമായി തോന്നുമോ സോഫിയ...

ഇതൊക്കെയായിരുന്നു ശോഭനയുടെ ചിന്തകൾ.. സോഫിയ അവനോട് കൂടുതൽ അടിക്കാനുള്ള സാഹചര്യം ഉണ്ടാക്കണം..

താൻ ഇത് എങ്ങിനെ അവളോട് പറയും.. നീ റൊയിയെ വശീകരിക്ക് എന്ന് അമ്മയായ ഞാൻ എങ്ങിനെ പറയും...

ഇങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകളാണ് ശോഭനയെ അലട്ടിയിരുന്നത്...

ഒരു ആഴ്ച്ചയുടെ അവസാനദിവസം റോയി എത്തിയത് അല്പം താമസിച്ചാണ്.. ഇപ്പോൾ കുറേ നാളായി റോയി വരുന്ന ദിവസങ്ങളാണ് ആ വീട്ടിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷമുള്ള നാളുകൾ...

ഡ്രസ്സ് മാറി പുറത്തേക്ക് വന്ന റോയിയോട് ശോഭന ചോദിച്ചു..

" റോയ്ച്ചൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നോ അതോ കുളിച്ചിട്ടേ ഒള്ളോ.. "

കുളിക്കണം ആന്റി.. യാത്ര ചെയ്ത് വന്നതല്ലേ.. "

വെള്ളം ചൂടാക്കട്ടെ.. "

വേണ്ട ആന്റി.. ഞാൻ കടവിൽ പൊയ്ക്കോളാം..