Chapter Title : മണിമലയാർ 3 [ലോഹിതൻ]

നടത്തണം..നമ്മുടെ കല്യാണം....

നീ മേലോട്ട് നോക്കിക്കേ.. നിറയെ നക്ഷത്രങ്ങൾ.. അവരുടെ നേതാവിനെ പോലെ ചന്ദ്രൻ.. പിന്നെ മണവാട്ടിയുടെ തൊഴികളായി നൂറുകണക്കിന് മിന്നാമിന്നികൾ.. ഇതുപോലെ ഒരു കല്യാണ പന്തൽ ഒരുക്കാൻ ലോകത്ത് ആർക്കും കഴിയില്ല...

ഇതുപോലെ ഒരു പന്തലിൽ മണവാളനും മണവാട്ടിയും ആയി നിൽക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം നമ്മൾക്ക് മാത്രമേ കിട്ടുകയുള്ളു...

ആ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ അതൊക്കെ സത്യമാണല്ലോ എന്ന് എനിക്കും തോന്നി... ഞാൻ മിന്നാ മിന്നികളെ നോക്കി.. അവയിൽ ഒരെണ്ണം വന്ന് എന്റെ അഴിഞ്ഞു കിടന്ന മുടിയിൽ ഉടക്കി..

അച്ചായൻ എന്നെ ചേർത്തു നിർത്തി.. ഞാൻ ആ നെഞ്ചോട് ഒട്ടി നിന്നു... കൈയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന കൊന്തമാല എന്റെ കഴുത്തിൽ അണിഞ്ഞു....

ചീവീടുകൾ കൂട്ടത്തോടെ കരഞ്ഞു.. അച്ചായൻ എന്നെ ഇറുക്കി പുണർന്നു..

എന്റെ ചുണ്ടുകൾ നുകർന്നു..ഞാൻ തിരിച്ചും.. രണ്ടു പേരുടെയും വസ്ത്രങ്ങൾ ജീപ്പിന്റെ ബൊണറ്റിലേക്ക് പറന്നു വീണു..

തണുത്ത കാറ്റിൽ എന്റെ മുലക്കണ്ണുകൾ എഴുന്നു നിന്നു... അച്ചായൻ ചൂടുള്ള വായിലേക്ക് അവയെ കയറ്റി ചൂട് പകർന്നു...

ആണിന്റെ പൌരുഷത്തിൽ ആദ്യമായി തൊട്ടു.. പിടിച്ചു.. പിന്നെ ഉമ്മവെച്ചു...

പുല്ലിന് മേലേ വിരിച്ച അച്ചായന്റെ മുണ്ടിൽ കിടന്ന് ഞങ്ങൾ ഉരുണ്ടു.. പറുദീസ എന്താണ് എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.. ഒടുവിൽ അത് എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ശക്തിയായി കടത്തി...

അമ്മേ യ്‌യോ ആഹ്ഹ്ഹ്......

നിലവിളിക്കാൻ ശബ്ദം നിയന്ത്രിക്കേണ്ട ആവശ്യമേ ഇല്ലായിരുന്നു.. പറുദീസയിൽ ആര് കേൾക്കാൻ.. നിലവിളികേട്ട് മരച്ചില്ലയിൽ ചേക്കേറിയിരുന്ന കിളികൾ പാറി പറന്നു.. പിന്നെ ഞാൻ അടങ്ങിയപ്പോൾ അവയൊക്കെ പഴയ ശിഖരങ്ങളിൽ തന്നെ പറന്നു വന്നിരുന്നു....

കുട്ടിക്കാനത്തെ കുളിരിലും ഞങ്ങൾ രണ്ടും വിയർത്തു... നേരം പുലരാതിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചുപോയി... അച്ചായന്റെ നഗ്നമായ അരക്കെട്ടിൽ തലവെച്ച് നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി കിടന്നു...

അച്ചായാ അവിടെയൊക്കെ നീറുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ എടുത്ത് ജീപ്പിന്റെ ബോണറ്റിൽ കാലു കവച്ച് ഇരുത്തി അതിനുള്ളിലേക്ക് കുറേ നേരം ഊതി തന്നു...

ഞാൻ നാണത്തിലും ലഞ്ജയിലും മുങ്ങി കണ്ണുമടച്ച് ഇരുന്നു കൊടുത്തു....

ഓർമകളിൽ നിന്നും മനസിനെ മോചിപ്പിച്ചപ്പോൾ തന്റെ കൈവിരലുകൾ ഇരുന്ന സ്ഥലം കണ്ട് വീണ്ടും നാണിച്ചു കൂനിപ്പോയി ശോഭന...

എന്നും അതിരാവിലെ എഴുനേറ്റ് ചായ ഇടുന്നത്