Chapter Title : മണിമലയാർ 3 [ലോഹിതൻ]

ചോദിക്കുമായിരുന്നു.."

എന്ത്... "

"നീ ആരെയാ കെട്ടിപ്പിടിച്ചത് എന്ന്‌.. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് എന്നോട് ധൈര്യമായി പറയാമല്ലോ.. എടീ അത് നിന്റെ ഭർത്താവ് ആണെന്ന്... "

"റോയി അവളെ ബെഡ്ഡിൽ പിടിച്ചിരുത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞു..

"എന്റെ ശത്രുക്കളെ ഒക്കെ ഞാൻ ഓടിക്കട്ടെ.. "

"ശത്രുക്കളെയൊ..അതാരാ.... "

"നീ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഈ ഗൗൺ അതിന് അടിയിൽ ഉള്ളത് ഒക്കെ ഇപ്പോൾ എന്റെ ശത്രുക്കളാണ്.."

"പെരും കള്ളൻ.. ശത്രുക്കളെ ഓടിക്കുന്നതിനു മുൻപ് ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്യ്... "

"പാടില്ല.. പാടില്ല.. ഭാര്യാ ഭർത്താക്കന്മാർ പരസ്പരം മനസിലാക്കണമെന്നാണ് പറയുന്നത്.."

"നമ്മൾ പരസ്പരം മനസിലാക്കിയവർ അല്ലേ.."

"മനസിലാക്കൽ പലരീതിയിൽ ഉണ്ട്.. നമ്മൾ സംസാരിച്ചും കേട്ടും ഒക്കെയല്ലേ മനസിലാക്കിയത്.. ഇന്ന് കണ്ടു മനസിലാക്കേണ്ട ദിവസമാണ്.."

"ശ്ശേ.. എനിക്ക് നാണമാ റോയിച്ചാ.."

സംസാരത്തിനിടയിൽ ഗൗണിന്റെ കൊളുത്തുകൾ മാറ്റിയത് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല...

ബ്രായും ജട്ടിയും മാത്രമായപ്പോൾ അവളെ ബെഡ്ഡിലേക്ക് കിടത്തി...

തന്റെ വയറിലും പുക്കിളിലും അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ ഇഴഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ അവൾ കാമം എന്ന വികാരത്തെ അറിയാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു...

ബ്രാ യുടെ കൊളുത്ത് വിട്ടതോടെ ജെട്ടിയിൽ നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു..

"ഇനി എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രു മാത്രമേ ഒള്ളു.."

"അയ്യോ.. വേണ്ട റോയിച്ചാ.. ആ ശത്രുവിനെ മാത്രം ലൈറ്റ് കെടുത്തിയിട്ട് ഓടിച്ചാൽ മതി...." ചെന്തെങ്ങിന്റെ കരിക്ക് പോലുള്ള മുലകളിൽ പതിയെ തടവി കൊണ്ട് റോയി പറഞ്ഞു.. "എന്തിനാണ് എന്റെ മോള് നാണിക്കുന്നത്.. ഇത് ഞാൻ മാത്രം കാണാനുള്ളതല്ലേ..."

മുലകളിൽ അവന്റെ കൈകൾ കുസൃതി കാണിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ ചെറിയ മുലകണ്ണുകൾക്ക് ബലംവെച്ചു...

മുലക്കണ്ണുകൾ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് മർദ്ധിച്ചപ്പോൾ റോയിച്ചാ എന്ന്‌ ശീൽക്കാരം ഇട്ടുകൊണ്ട് അവന്റെ മുടിയിഴകളിൽ അവൾ അള്ളി പിടിച്ചു..

സോഫിയുടെ പാൽകുടങ്ങൾ മിനിട്ടുകളോളം അവന്റെ കൈകളുടെ താണ്ഡനവും ചണ്ടുകളുടെ ലാളനയും ഏറ്റു വശംകെട്ടു.. ഇക്കിളിയുടെ ചിരിയും രതിയുടെ ശീൽക്കാരവും ആ മുറിയിൽ നിറഞ്ഞു...

ഇതിനിടയിൽ റോയി സ്വന്തം വസ്ത്രങ്ങൾ നീക്കിയത് സോഫിയ അറിഞ്ഞില്ല..

കൈ അറിയാതെ ബലമുള്ളു എന്തോ ഒന്നിൽ തട്ടിയപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം അവൾ നിഛലയായി.. എന്നിട്ട് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു " എന്താ അത്.. "