Chapter Title : മണിമലയാർ 3 [ലോഹിതൻ]

വല്ലാത്ത ഇക്കിളിയും സുഖവും കൊണ്ട് താൻ നിലവിളിച്ചു പോകുമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി...

മോളേ..

ങ്ങും..

ഇനി ഇതൊന്നു കേറ്റി നോക്കാം...

ങ്ങും.. വേദനിക്കുമോ..?

ചെറുതായി.. പെട്ടന്ന് മാറും...

പിന്നെ ഒന്നും ചോദിക്കാൻ അവൻ നിന്നില്ല.. റോയി എന്ന പട്ടാളക്കാരൻ ഉണർന്നു.. ഗൺ ശരിയായ പോയിന്റ്റിലേക്ക് ഉന്നം വെച്ചു.. ഒൺ ടു ത്രീ കാഞ്ചി വലിച്ചു...

ശോഭനയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഉറക്കം മാറിനിന്നു.. അവൾ അടുത്തു കിടക്കുന്ന ലില്ലിയെ നോക്കി..

എന്റെ പൊന്നു മോൾ നല്ല ഉറക്കമാണ്.. റോയ്ച്ചൻ വരുന്നത് വരെ എന്റെ മക്കളും ഞാനും ഉറങ്ങാതെ ഉറങ്ങുക യായിരുന്നു..

അവനുണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് കാവലായി ധൈര്യം വന്നതോടെയാണ് എല്ലാം മറന്ന് ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയത്...

ശോഭന വീണ്ടും ലില്ലിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. നിഷ്കളങ്കമായ മുഖം.. അവളുടെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മകൊടുത്തു ശോഭന...

അപ്പോളാണ് അത് കെട്ടത്...

മ്മേ യ്യോ ഹ്ഹ...

ആദ്യം നടുങ്ങി പോയി എങ്കിലും പെട്ടന്ന് അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു...

ചെറുക്കൻ മുറി തുറന്നു...!

താനും വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഇതുപോലെ കാറിയത് ശോഭന ഓർത്തു.. പക്ഷേ ആ നിലവിളി കേൾക്കാൻ രാപക്ഷികളും ചീവീടുകളും മിന്നാ മിന്നികളും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു...

നേരം ഇരുട്ടിയപ്പോൾ സർപ്പാക്കാവിൽ വിളക്ക് വെയ്ക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാണ്..

വിളക്ക് കൊളുത്തി.. നാഗ ദേവത മാരോടും തലയ്ക്കു മുകളിൽ നിൽക്കുന്ന കാർന്നോമാരുടെ ആത്മാ ക്കളോടും ക്ഷമ ചോദിച്ചു.. നേരത്തെ കൊണ്ടുവന്ന് വെച്ചിരുന്ന അത്യാവശ്യ തുണികൾ അടങ്ങിയ സഞ്ചി എടുത്തുകൊണ്ട് ഓടി...

അല്പ ദൂരെ കാത്തു നിൽക്കുന്ന നസ്രാണി ചെറുക്കനോട് പറഞ്ഞ വാക്ക് പാലിക്കാൻ വേഗത്തിൽ ഓടി..

ജീപ്പിൽ