Chapter Title : മണിമുറ്റത്തെ നീലാംബരം [വിശ്വറാം]
ടൂളിൽ ഇരിക്കുന്ന എന്നേ എണീപ്പിച്ചു നിർത്തി നീലുമായുടെ തോളിൽ കൈ വക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് എന്റെ ജട്ടീടെ പിൻ ഭാഗം താഴ്ത്തി ചന്തിക്കിടയിൽ സോപ് തെയ്ക്കും ആ സമയത്ത് എനിക്കുണ്ടാകുന്ന ഇക്കിളി നാണവും കാരണം ഞാൻ കണ്ണടച്ച് നിൽക്കും.
മൂന്ന് നേരവും ഗുളികയും ആഹാരവും ഉറക്കവും ഇത് തന്നെ ആണു എല്ലാദിവസവും... അപകടത്തിനു ശേഷമുള്ള ശരീര വേദന ഇപ്പോഴും മാറിയില്ല.
ഇന്ന് എന്തായാലും ഞാൻ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചു എന്തൊക്കെ വന്നാലും അണ്ടർ ഷേവ് നടത്തുക അത്രക്ക് ചൊറിച്ചിൽ കൂടി വരുന്നു. എന്താ മാർഗം എന്ന് ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് ഉച്ഛഭഷണവും ഗുളികയും കഴിച്ചു ഒന്ന് കിടന്നു.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ നീലുമ്മ അരമണിക്കൂർ ചെറുതായി ഉറങ്ങും ആ ഗ്യാപ്പിൽ ചെയ്യാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു ഞാൻ കിടക്കയിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റ് കത്രികയും ഷേവിങ് സെറ്റും റെഡിയാക്കി വച്ചു.
പിന്നെയും ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട് വാതിലടക്കണം അല്ലെങ്കിൽ നീലുമ്മ കണ്ടാലോ.,. അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട വാതിൽ ഫുള്ളായി അടക്കണ്ട പകുതി തുറന്നു വക്കാം എന്തായാലും അമ്മ റൂമിൽ പോകുന്നതിനു മുൻപ് എന്നേ വന്നു നോക്കിട്ട് പോകാറാണ് പതിവ് അത് കഴിഞ്ഞു തുടങ്ങാം..
""മോനെ കണ്ണാ നീക്കുടിക്കാനുള്ള വെള്ളം എടുത്തില്ലേ"
ആ ചോദ്യം ഞാൻ കേട്ടെങ്കിലും കണ്ണടച്ച് കിടന്നു ഒന്നും മിണ്ടാതെ...
കുറച്ചു നേരത്തിനു ശേഷം അമ്മയുടെ ഡോർ അടയുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു..
പെട്ടെന്ന് എണീറ്റു ഉറപ്പ് വരുത്താനായി ഞാൻ അമ്മയുടെ റൂമിലേക്ക് എത്തി നോക്കി.. വാതിലടച്ചു..
ഞാൻ എന്റെ ക്രിയകളിലേക്ക് കടന്നു
ടീഷർട്ട് ഊരാതെ ത്രീ ഫോർത്തും ജട്ടിയും ഞാൻ ഊരിയെറിഞ്ഞു.... പണി തുടങ്ങി ബെഡിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് താഴേക്ക് നോക്കി കത്രിക കൊണ്ട് നീളമുള്ള മുടി വെട്ടി കളഞ്ഞതിനു ശേഷം ഷേവ് ചെയ്യാമായിരുന്നു എന്റെ പ്ലാൻ.
ഇരുന്നുകൊണ്ട് താഴേക്ക് ഒരുപാട് സമയം നോക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല അത്രക്കും കൈയും കഴുതും വേദനിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എത്രേം പെട്ടന്ന് തന്നെ തീർത്താൽ മതിയെന്നായെനിക്. ശരീരം പഴയതുപോലെ വഴങ്ങുന്നില്ല ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഒരു 5കിലോക്ക് മുകളിൽ ഭാരമുള്ള വസ്തു ഉയർത്താനുള്ള ആരോഗ്യം ഇപ്പോഴും വന്നിട്ടില്ല.
കുറച്ചു നേരം ഒന്നും ചെയ്യാതെ അങ്ങനെ
💬 Comments
View all comments