Chapter Title : മഞ്ജുവിന് മാത്രം സ്വന്തം 6.5 [Zoro]

കൊള്ളന്നെ…….

ആദി…. വണ്ടി ഇവിടുന്നു അനക്കാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല… തിരിച്ച് ഹൈ വേ പോകാൻ നമ്മൾ 5 കിലോ മീറ്റർ സഞ്ചരിക്കണം … നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്… ഈ ഇടവഴി കേറിയാൽ ഒരു കടവ് എത്തും …തോണിക്കാരൻ അവിടെ കിടപ്പുണ്ടാവും നീ ഒരു അഞ്ഞൂറ് കൊടുത്താൽ അയാള് നിന്നെ ആക്കരെ കൊണ്ട് വിടും…. അവിടെ നിന്നാൽ ഓട്ടോ കിട്ടും…. ബ്ലോക്കിൽ കുടുങ്ങാതെ നിനക്ക് വേഗം ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്താം……ഞാൻ എന്തെങ്കിലും സഹായം കിട്ടാൻ ഹൈ വേ വരെ പോവുകയാണ് …. രാവിലെ ഞാൻ അങ് എത്തും…. നീ ഒന്നുകൊണ്ടും പേടിക്കാതെ അവൾക് ഒന്നും പറ്റില്ല…….

അഷ്റഫ് പറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ ഞാൻ ഓടി… എൻ്റെ കാലുകൾ തീരെ ശക്തി ഇല്ലാത്ത പോലെ എനിക്ക് തോന്നി തുടങ്ങി…. ഞാൻ മനസ്സിനെ ഏകകൃത്തിയാക്കി ഓടി….. ഒരു പുഴയുടെ തീരത്ത് എത്തി… എവിടെ ഞാൻ തോണിക്കരനെ നോക്കി അയാള് വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങി തോണി കരയിലേക്ക് കയറ്റുന്ന തിരക്കിലാണ്….

ചേട്ടാ…. കേറ്റല്ലെ… എന്നെ ഒന്ന് അക്കരെയാകി താ…. ചേട്ടന് എത്ര രൂപ വേണമെങ്കിലും തരാം..”””

എൻറെ കുഞ്ഞേ…. നല്ല അടിയൊഴുക്ക് ഉണ്ട്…. എനിക്ക് ജീവനാണ് വലുത്… ഈ മഴയത്ത് അക്കരെ എത്തുന്നത് നടക്കുന്ന കാര്യമല്ല….”””””

എനിക്ക് പോയെ തീരൂ….””””” ഞാൻ അയാളോട് പോകുമെന്ന് തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു വേറെ ഒരു മാർഗവും ഇല്ല മോനേ…. നീ റോഡ് വഴി പോയാൽ ഒന്നര മണിക്കൂര് കൊണ്ട് അക്കരെ എത്താം…. അതാ നിനക്ക് നല്ലത്…””””””

എനിക് അതിനു സമയമില്ല ചേട്ടാ…. ഞാൻ ചാടാൻ പോവുകയാണ്…”””””

വേണ്ട മോനേ അപകടമാണ്….”””””