Chapter Title : മഞ്ഞ് മൂടിയ കനൽ വഴികൾ [Sawyer]

സംഭവം മാത്രമെ ഹോം നേഴ്സായി പോയിട്ട് നടന്നിട്ടുള്ളു. മിക്ക തട്ടലും മുട്ടലും ഒഴിവാക്കി വിടാനുള്ള ഒരു തകൃതം ഉണ്ടായിരുന്നു ചെറുപ്പം മുതലെ . ഭർത്താവ് മരിച്ച് ഇത്രയും കാലം ആയിട്ടും ഒരുത്തനും കിടന്നു കൊടുത്തിട്ടില്ല. ചിലപ്പോ രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ ആർക്കെങ്കിലും എന്നെയൊന്ന് ബലാത്സംഗം ചെയ്യാൻ മേലേ എന്നു ചിന്തിക്കുമാറ് കഴപ്പ് തോന്നാറുണ്ട്. മക്കളുടെ മുഖം ഓർക്കുമ്പോൾ പിന്നെ എല്ലാം മറക്കും. പാമ്പനാർ പാമ്പനാർ എന്ന വിളി കേട്ടാണ് ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്നത്. ബാഗുമെടുത്ത് ചാടി ഇറങ്ങി.

ഇനി ചാക്കോചേട്ടൻ പറഞ്ഞ ടിപ്പ് ജീപ്പ് കണ്ടുപിടിക്കണം. നവംബർ മാസം ആയതു കൊണ്ടാണെന്നു നല്ല കനത്ത മഞ്ഞുണ്ട് ടാണിൽ. രാവിലെ പണിക്ക് പോകാൻ നിൽക്കുന്ന തമിഴ് നാട്ടുകാർ ധാരാളം. കമ്പിളിയും പുതച്ച് ചായ കുടിച്ചും ബീഡി വലിച്ചും നിൽക്കുന്ന ആണുങ്ങളുടെ ചെറിയ കൂട്ടങ്ങൾ . സാരിയും പുതച്ച് ആനീസ് ജീപ്പ് സ്റ്റാൻഡിലേക്ക് നടന്നു. ആദ്യം കണ്ട ചേട്ടനോടു ചോദിച്ചു ചേട്ടാ ഈ മണിക്കുട്ടി എന്ന ജീപ്പ് എവിടാ കിടക്കുന്നേ? ബെന്നിച്ചന്റെ ജീപ്പല്ലേ , ദേ നാലാമത് കിടക്കുന്നു. ശരി ചേട്ടാ വളരെ ഉപകാരം. ഹാവു അങ്ങനെ ജീപ്പ് കണ്ടുപിടിച്ചു. ആനീസ് ജീപ്പിനടുത്ത് ചെന്നു , ജീപ്പിനു ചുറ്റും നോക്കിയിട്ടു ആരെയും കണ്ടില്ല.. ഇനിയെന്തു എന്നു കരുതി നിന്നപ്പോളാ ചേച്ചി എന്ന വിളി കേട്ടേ. നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ബക്കറ്റ് തൂക്കി ഓടി വരുന്നു. നെടുംചാലിലേക്കല്ലേ ചേച്ചി . കൊചേട്ടൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞിരുന്നു. ഏതു കൊേച്ചട്ടൻ എന്ന് മനസ്സിലാകാതെ നോക്കിയപ്പോ അവൻ പറഞ്ഞു . നെടുംചാലിലെ മാത്യൂസ് സാർ . ചേച്ചി പോകുന്ന വീടിലെ . ഒരു പുഞ്ചിരിയിൽ മറുപടി ഒതുക്കി. അവൻ പറഞ്ഞു - ചേച്ചി ജീപ്പിന്റെ പുറകിലേക്ക് ഇരുന്നോ . ആരെങ്കിലും ആ വഴിക്ക് ഉണ്ടോന്ന് നോക്കട്ടെ ഒരു പത്ത് മിനിട്ടിൽ പോകാം എന്തായാലും പത്തുപതിനഞ്ചു മിനിട്ടിനുള്ളിൽ അഞ്ചാറു പേരുമായി ജീപ്പ് യാത്ര തുടങ്ങി. തേയിലത്തോട്ടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെയും ഏലത്തോടങ്ങൾക്കിടയിടെയും യാത്ര തുടങ്ങി. മഞ്ഞും തണുപ്പും അതിന്റെ മൂർധന്യത്തിലാണെന്നു തോന്നുന്നു. നാട്ടിലെ പുതിയ ആളായതു കൊണ്ടുള്ള ചില്ലറ തുറിച്ചുന്നോട്ടങ്ങൾ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച് സാരിയും