മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 11 [സ്പൾബർ]

തള്ളി. അവൾ അൽപം കൂടി നീങ്ങി. ഇപ്പോൾ മാത്തുക്കുട്ടിയെ തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്ന മട്ടിലാണ്.
അവളുടെ കൊഴുത്ത തുടകൾ സാരിക്കടിയിൽ പരന്ന് കിടക്കുന്നത് അവനിടക്ക് ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. ഗിയർ മാറ്റുമ്പോ അറിയാതെയെങ്കിലും അവന്റ വിരലുകൾ അവളുടെ തുടയിൽ സ്പർശിക്കുന്നുണ്ട്.

മാത്തുക്കുട്ടിക്കിപ്പോ എന്തൊക്കെയോ ചെറുതായി മനസിലാവുന്നുണ്ട്.
മണിമലയിലെ ഏറ്റവും വലിയ സുന്ദരികളാണ് നാൻസിയും, സൗമ്യയും. പലപ്പോഴും അവരെ താൻ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. അവരെ പ്രേമിക്കാനും കാമിക്കാനും തോന്നിയിട്ടുമുണ്ട്.
പക്ഷേ രണ്ടും തന്റേടികളാണ്. താനങ്ങോട്ട് ചെന്ന് മുട്ടിയാ ചിലപ്പോ തല്ല് കിട്ടും..അത് കൊണ്ട് മാറിനിന്നതാ..

“ദേ.. നാൻസീ… വെറുതേ ഇല്ലാവചനം പറയരുത്… പിന്നേ… എന്നെ പ്രേമിക്കാൻ മണിമലയിൽ ക്യൂ നിൽക്കുകയല്ലേ പെണ്ണുങ്ങൾ..ആണോടീ സൗമ്യേ… ?”

“ക്യൂ നിൽക്കുന്നുണ്ടോന്ന് എനിക്കറിയില്ല… പക്ഷേ ചെറിയൊരു ക്യൂ ഉണ്ട്..അതിൽ രണ്ട് പേരേ ഉള്ളൂ.. ഒരാളുടെ പേര് നാൻസി, മറ്റേയാൾ സൗമ്യ..ഇത്രയേ എനിക്കറിയൂ…”

സൗമ്യ അത് പറഞ്ഞതും രണ്ടാളും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
രണ്ട് പൂറികളും ചേർന്ന് തന്നെ കളിയാക്കിയതാണെന്ന് മാത്തുക്കുട്ടിക്ക് മനസിലായി. അവൻ ഇളിഞ്ഞ ചിരിയോടെ രണ്ടാളെയും നോക്കി.

“നീയൊക്കെ എന്നെ കളിയാക്കിക്കോടീ… എനിക്കും കിട്ടും പ്രേമിക്കാനൊരു പെണ്ണിനെ… നിങ്ങളുടെ മുന്നിലൂടെ ഞാനവളേയും കൊണ്ട് നടക്കുമെടീ സുന്ദരിക്കോതകളേ… “

മാത്തുക്കുട്ടി വേറെ നിവൃത്തിയില്ലാതെ അവരെ വെല്ല് വിളിച്ചു.

ജീപ്പ് ഒരു വളവ് കൂടി കയറി. അടുത്ത വളവ് നാൻസിയും, ടോണിച്ചനും കൂടി രാത്രി, നിലാവിൽ സംഗമിച്ച സ്ഥലമാണ്. അവിടെ എത്താറായതും നാൻസിക്കൊരു കുസൃതി തോന്നി.

“മാത്തുക്കുട്ടീ… നിനക്ക് പോയിട്ട് തിരക്കുണ്ടോടാ… ?”

അവൾ തല ചെരിച്ച് അവനോട് ചോദിച്ചു.

“പിന്നെ തിരക്കില്ലേ… ഈ സാധനങ്ങളൊക്കെ എത്തിച്ച് കൊടുക്കണ്ടേടീ…. “

“ നിനക്ക് വലിയ തിരക്കില്ലെങ്കിൽ നീയാ കാട്ടിലേക്ക് വണ്ടികയറ്റ്… ആ വട്ടത്തിലുള്ള പാറയുണ്ടല്ലോ, അവിടേക്ക് .നിന്നോടൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്….”

സൗമ്യയുടെ തുടയിൽ ഒന്ന് തോണ്ടിക്കൊണ്ട് നാൻസി പറഞ്ഞു.

മാത്തു രണ്ട്പേരുടേയും മുഖത്തേക്ക് മാറിമാറി നോക്കി. ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയുണ്ട് അവരുടെ മുഖത്ത്.

പിന്നെയവൻ കൂടുതാലൊന്നും ചോദിച്ചില്ല.
എന്തിനാണ് കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് പോകുന്നതെന്ന് ചോദിച്ചില്ല. രണ്ട് സുന്ദരികളായ പെൺകുട്ടികളേയും കൊണ്ടാണ് താൻ ഒരു മനുഷ്യജീവിയുമില്ലാത്ത കാട്ടിലേക്ക് കയറിപ്പോകുന്നതെന്ന് ചിന്തിച്ചില്ല. അത് ശരിയാണോ എന്നുമവൻ അപ്പോൾ ചിന്തിച്ചില്ല.

വളവ് കഴിഞ്ഞതും അവൻ ജീപ്പൊന്ന് നിർത്തി.രണ്ടാളുടേയും മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി അവൻ വണ്ടിയുടെ ഗിയർമാറ്റി. പിന്നെ കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് ഓടിച്ച് കയറ്റി.
കുറച്ച് ദൂരം ഓടി പാറയുടെ അടുത്തെത്തി അവൻ ജീപ്പ് നിർത്തി.ആ പാറ കണ്ടതും നാൻസിയുടെ കന്തൊന്ന് വിറകൊണ്ടു. തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ രാത്രി സമ്മാനിച്ച സ്ഥലമാണിതെന്ന് കൊതിയോടെയവൾ ഓർത്തു.

മാത്തുക്കുട്ടി ജീപ്പ് നിർത്തി നാൻസിയേയും, സൗമ്യയേയും നോക്കി.

“നാൻസീ… എന്താടീ എന്നോട് പറയാനുള്ളത്…?
ഇവിടെയിങ്ങിനെ അധികനേരം ഇരിക്കാനൊന്നും പറ്റില്ല…”

അവന് എന്താണിവരുടെ ഉദ്ദേശം എന്ന് മനസിലായില്ല.

“അങ്ങിനെ കാര്യമായിട്ടൊന്നുമില്ലെടാ.. നീയറങ്ങ്..നമുക്ക് കുറച്ച് നേരം