Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 13 [സ്പൾബർ]

എന്ന് പോലും നബീസു പേടിച്ചു.

റംല ചിരിയോടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നു.

“റംലാ… ആ വാതിലടച്ചേക്ക്…”

അത് കേട്ട് റംല ശരിക്കും പേടിച്ചു. ഇതത് തന്നെ.. താൻ പേടിച്ച പോലെ ഉമ്മയെല്ലാം അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

“നീയിങ്ങോട്ടിരിക്ക് ‘...”

റംല പേടിയോടെ ബെഡിലേക്കിരുന്നു.

“നിന്നെ വിളിച്ചത് എന്തിനാണെന്ന് മനസിലായോ നിനക്ക്…?”

നബീസു ഗൗരവത്തിൽ തന്നെ.
റംല ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി.

നബീസു അവളുടെ ചന്തിക്കടിയിൽ നിന്നും ആകാശനീലിമയിലുള്ള നൈറ്റി വലിച്ചെടുത്ത് ബെഡിലേക്കിട്ടു.

വിറച്ച് പോയി റംല… ഇതെങ്ങിനെ… ?
ഇത് താൻ അലമാരയിൽ വെച്ച് പൂട്ടിയില്ലേ… ?

“ഇതെന്താണ് …? ഇത് നിനക്ക് എവിടുന്ന് കിട്ടി… ?”

നബീസു അവളെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.

റബ്ബേ… എന്ത് പറയും… ? ആര് തന്നെന്ന് പറയും… ?

പെട്ടെന്നവൾക്കൊരു ബുദ്ധി തോന്നി.

“അത്… ഇക്ക ഗൾഫീന്ന് ഇന്നാള് കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ കൊടുത്തയച്ചില്ലേ… അതിലുണ്ടായിരുന്നതാ…”

പതർച്ചയോടെ റംല പറഞ്ഞു.

“എന്നിട്ട് ഞാനിത് വരേ ഇത് കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ…. അതുമല്ല ഇന്നലെയെന്തിനാണ് നീയിത് എടുത്തത്..?”

ഉമ്മയുടെ ഭാവം കണ്ട് റംല വിറക്കാൻ തുടങ്ങി.

“അത്… ഞാൻ.. വെറുതേ… രാത്രിയിടാൻ… “

“ അതിന് നിന്റെ കെട്ട്യോനിവിടുണ്ടോ..?
വേറെയാരെ കാണിക്കാനാടീ നീയിത് ഇട്ടത്… ?
സത്യം പറഞ്ഞോണം…”

“സത്യമാ ഉമ്മാ… ഞാൻ… രാത്രി വെറുതേയിട്ടതാ…”

“വെറുതെയിടാൻ പറ്റിയ സാധനം തന്നെയിത്… ഇട്ടാലും ഇല്ലേലും ഒരു പോലെ… ഇനി വേറെന്തേലുമുണ്ടോടീ ഇത് പോലുള്ളത്… ?””

“അയ്യോ… ഇല്ലുമ്മാ… ഇത് മാത്രമേയുള്ളൂ…”

റംല പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.

“പിന്നെ ഇതെന്താടീ…?”

ചന്തിക്കടിയിൽ നിന്നും വലിച്ചെടുത്ത ചരടിൽ കോർത്ത ബ്രായും, പാന്റിയും നബീസു ബെഡിലേക്കിട്ടു.