Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 13 [സ്പൾബർ]

തളർന്ന് വീഴാതിരിക്കാനായി റംല ബെഡ് ഷീറ്റ് ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചു.
എന്ത് പറയും… ?
ഇനിയൊന്നുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞും പോയി.
ഇന്ന് തന്റെ അവസാനം തന്നെയെന്ന് റംലക്ക് ഉറപ്പായി.

“എന്താടീ.. ഒന്നും പറയാനില്ലേ നിനക്ക്..?’

റംലയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നത് നബീസു കണ്ടു.

“നീ കരഞ്ഞിട്ടൊന്നും കാര്യമില്ല.. എനിക്കറിയണം… ആരാണ് നിനക്കിത് വാങ്ങിത്തന്നതെന്ന് നീ പറയണം.. ഇന്നലെ ആരുടെ മുന്നിലാണ് നീയിതിട്ട് നിന്നതെന്നും എനിക്കറിയണം… പറ റംലാ…”

റംല ഉറക്കെ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് നബീസൂന്റെ കാലിലേക്ക് വീണു.

നബീസൂന് മനസലിവൊന്നും തോന്നിയില്ല. രാത്രി മൂന്ന് വട്ടം വിരലിട്ട് താൻ വെള്ളം കളഞ്ഞപ്പോ ഇവളിവിടെ കുണ്ണ കയറ്റി സുഖിക്കുകയായിരുന്നു. കുറച്ച് നേരം കരയട്ടെ..

“റംലാ… നീ കരഞ്ഞത് കൊണ്ടോ, എന്റെ കാല് പിടിച്ചത് കൊണ്ടോ യാതൊരു കാര്യവുമില്ല… ഞാനിന്ന് തന്നെ സമദിനെ വിളിച്ച് പറയും.. ബാക്കി അവൻ തീരുമാനിക്കട്ടെ…”

അത് കേട്ട് റംലയുടെ കരച്ചിൽ കൂടി.

“ഉമ്മാ… പറ്റിപ്പോയി… തെറ്റ് പറ്റിപ്പോയി ഉമ്മാ… ഇക്കാനോടിത് പറയരുത്… ഇനി ഉണ്ടാവില്ലുമ്മാ… ഒരു തവണത്തേക്ക് ക്ഷമിക്കുമ്മാ…”

റംല ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു.

“ശരി… നീ കരച്ചിൽ നിർത്ത്…ഒരു തവണത്തേക്ക് ഞാൻ ക്ഷമിക്കാം… പക്ഷേ,ആളാരാണെന്ന് എനിക്കറിയണം..എന്റെ കുടുംബത്ത് കയറി നിരങ്ങിയവൻ ആരാണെങ്കിലും അതെനിക്കറിയണം…ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ മേളമൊക്കെ ഞാൻ കേട്ടെടീ… ഞങ്ങളിത്ര പേർ ഇവിടെയുണ്ടായിട്ട് നീയവനെ മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ച് കയറ്റിയല്ലോ… സമ്മതിക്കണം നിന്നെ…. ആരായിരുന്നെടീ ഇന്നലെ നിന്റെ മുറിയിൽ….?"

തന്റെ മകൻ ഷംസുവാണ് ഇവളുടെ കള്ളവെടിക്കാരൻ എന്നറിഞ്ഞോണ്ട് തന്നെ നബീസു പറഞ്ഞു.

ഇപ്പഴാണ് റംല ശരിക്കും പേടിച്ചത്.. എങ്ങിനെ പറയും… ?
ഉമ്മാടെ മോൻ തന്നെയാണെന്ന് ഉമ്മാനോട് എങ്ങിനെ പറയും..?
പുറത്ത്