Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 13 [സ്പൾബർ]

പറയുന്നേ… ?”

ഇപ്പോൾ ഉമ്മയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ദേഷ്യമല്ല, എന്തോ അറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷയാണെന്ന് റംലക്ക് തോന്നി.
അവൾ ഉമ്മയുടെ അടുത്തിരുന്ന് അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.
എല്ലാം പറയാൻ തന്നെ അവൾ തീരുമാനിച്ചു.

“ഉമ്മാ… ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യം തന്നെയാ…. ഷംസുവാണ് ഇതൊക്കെ തുടങ്ങിയത്…”

തുടർന്ന് ഷംസു ആദ്യം വന്ന് തന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ട കാര്യം മുതൽ എല്ലാം റംല വിശദമായി ഉമ്മയോട് പറഞ്ഞു..താനൊഴിഞ്ഞ് മാറിയിട്ടും അവൻ കരഞ്ഞ് കാല് പിടിച്ച കാര്യവും, ടോണിയെ ചായ കുടിക്കാൻ ക്ഷണിച്ചത് തങ്ങൾക്ക് പരസ്പരം കാണാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നെന്നും, എല്ലാം, എല്ലാം റംല പറഞ്ഞു.

നബീസൂന് കരയണോ, ചിരിക്കണോ, ഞെട്ടണോ, അതോ പേടിക്കണോ, എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് തിരിഞ്ഞില്ല.

ഇതൊന്നും അവൾക്ക് കേട്ട് കേൾവിയില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളാണ്. ഇങ്ങിനെയൊക്കെ നടക്കുമോന്നാണ് അവൾ അൽഭുതത്തോടെ ചിന്തിച്ചത്.

ഉമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്ന റംല, ഉമ്മയുടെ ദേഷ്യം മാറി വരുന്നത് കണ്ടു..

“എന്നാലും റംലാ… ഷംസൂന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് എങ്ങിനാടീ നീ ടോണിക്ക്….?”

പറഞ്ഞത് മുഴുവനാക്കാൻ നബീസൂന് കഴിഞ്ഞില്ല.

റംല ലജ്ജയോടെ ഇരുന്നു. അവളുടെ മുഖഭാവത്തിൽ നിന്ന്തന്നെ നബീസൂന് മനസിലായി, റംലക്ക് അതിഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന്..

“വെറുതെയല്ല നീയൽപം തുടുത്തത്.. വന്നപ്പഴേ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ നിനക്ക് നല്ല മാറ്റമുണ്ടെന്ന്… അപ്പോ ഇതായിരുന്നല്ലെടീ കള്ളീ സംഗതി… ?’”

ഉമ്മാക്കിപ്പോ ഒട്ടും ദേഷ്യമില്ല.. ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ പോലെയാണ് സംസാരം.
റംലക്ക് ആശ്വാസമായി.

“ഉമ്മാ…നിവൃത്തികേട് കൊണ്ട് പറ്റിപ്പോയതാ.. ഇനിയൊരിക്കലും ഉണ്ടാവില്ല… ഉമ്മയെന്നെ വെറുക്കരുത്..””

ഉമ്മയുടെ രണ്ട് കയ്യും കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് റംല പറഞ്ഞു.

“ഇനി വേണ്ടെന്ന് നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോ…?”

ഞെട്ടിക്കൊണ്ട് റംല ഉമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് തുറിച്ച് നോക്കി.

“നീ