Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 13 [സ്പൾബർ]

നോക്കണ്ട… നിന്റെ വിഷമം എനിക്കറിയാം.. സമദ് ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോ തന്നെ നിനക്ക് സുഖവും സമാധാനവും കിട്ടിയിട്ടില്ലെന്നും ഉമ്മാക്കറിയാം..പിന്നെ നിനക്ക് സുഖിക്കേണ്ട പ്രായവുമല്ലേ..?
പക്ഷേ, സൂക്ഷിക്കണം.. വേറൊരാളിതറിയരുത്.. പ്രത്യേകിച്ച് ഉപ്പ..”

റംല മിഴിച്ചിരിക്കുകയാണ്..എന്താണുമ്മ പറഞ്ഞത്..?

“ ഉമ്മാ… ഉമ്മ പറഞ്ഞെതെന്താണെന്ന് വല്ല ബോധവുമുണ്ടോ..? “

“ഉണ്ടെടീ… നല്ല ബോധത്തോടെത്തന്നെയാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്… നല്ല പ്രായത്തിൽ ഇത് കിട്ടാഞ്ഞാലുള്ള പ്രയാസം എനിക്കുമറിയാം…”

ഉമ്മാന്റെ മുഖം തുടുക്കുന്നത് അൽഭുതത്തോടെയാണ് റംല കണ്ടത്.

ഇതെന്ത് അമ്മായമ്മ എന്ന മട്ടിൽ റംല,നബീസൂനെ നോക്കി. ഉമ്മാക്കും എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങളുണ്ട്.
ഇവിടുന്ന് പോയ പോലെയല്ല വന്നത്. ശരീരത്തിനും മനസിനും എന്തൊക്കെയോ മാറ്റമുണ്ട്.. ഇനി ഉമ്മയും….?
ഒന്ന് ചോദിച്ച് നോക്കിയാലോ..?

“ഉമ്മാ… ഉമ്മാക്കും ചെറിയ മാറ്റമൊക്കെയുണ്ട്… ഞാൻ വിചാരിച്ചത് കുഞ്ഞാമാന്റെ വീട്ടിലെ ഭക്ഷണം പിടിച്ചത് കൊണ്ടാണെന്നാണ്… ഇനി വേറെന്തിങ്കിലുമാണോ…? “

ചോദിച്ച് കഴിഞ്ഞതും അൽഭുതത്തോടെയാണ് റംല കണ്ടത്.
ഉമ്മയുടെ മുഖം ലജ്ജയാൽ ചുവക്കുന്നു. ചുണ്ടുകൾ വിറക്കുന്നു.
എന്റെ റബ്ബേ ഉമ്മ… ?

“ഉമ്മാ… ഇങ്ങളും…?”

വിശ്വസിക്കാനാവാതെ റംല ചോദിച്ചു.

നബീസു പതിയെ തലയാട്ടുന്നത് ഒരു വിറയലോടെയാണ് റംല കണ്ടത്.

നബീസു ഒന്നും ഒളിക്കാൻ പോയില്ല. അവളെല്ലാം പറഞ്ഞു.
സൈഫു തന്നെ ചെയ്തതെല്ലാം : വള്ളിപുള്ളി വിടാതെ പറഞ്ഞു.

റംലയോട് എല്ലാം പറയുന്നതിന് നബീസൂന് വ്യക്തമായ ഉദ്ദേശമുണ്ടായിരുന്നു.
അതിന് പ്രധാന കാരണം റംലയുടെ കയ്യിൽ ഒരു കാളക്കൂറ്റനുണ്ട് എന്നുള്ളതായിരുന്നു. സൈഫൂനെക്കാൾ പതിൻമടങ്ങ് കരുത്തും, സൗന്ദര്യവുമുള്ളൊരു വിത്ത് കാള.
ഒറ്റക്കാഴ്ചയിൽ തന്നെ തനിക്കത് മനസിലായതാണ്.

സൈഫൂനെയോർത്ത് ഉറക്കം വരാത്ത രാവുകൾ തനിക്കിനി ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് നബീസു ആശ്വസിച്ചു.

ഇനി തന്റെ ഉറക്കം കളയുന്നത്, ഒരു