Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 14 [സ്പൾബർ]

കുത്തിപ്പറിക്കുന്ന പൂറ്റിലേക്ക് എന്തേലും കയറ്റിയില്ലേൽ തന്റെ ബോധം പോകുമെന്ന് പോലും നബീസൂന് തോന്നി.

എന്നാൽ അവളുടെ കൈ പൂറ്റിൽ തൊടുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ റംല ആ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.

“എടീ.. വിടെടീ… എന്റെ കയ്യീന്ന് വിടെടീ പട്ടീ… മനുഷ്യനെ കൊല്ലാറാക്കിയിട്ട് കയ്യിൽ പിടിക്കുന്നോ… വിടെടീ മൈരേ..”

നബീസു ദേഷ്യത്തോടെ അലറി.

“വിടൂലെടീ മൈരേ… അങ്ങിനെയിപ്പം വിരലിടണ്ട… ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്തെങ്കിൽ അത് ചെയ്യാനും എനിക്കറിയാം… അടങ്ങിക്കിടന്നോണം കഴപ്പിപ്പൂറീ…. “

റംലയുടെ തെറിവിളി കേട്ട് നബീസു ഞെട്ടിയെങ്കിലും, തന്റെ പൂറ് ചീറ്റുന്നത് ആ തെറിവിളി കേട്ടാണെന്ന് കഴപ്പോടെ അവളറിഞ്ഞു.

“എന്നാ ഇടെടീ… ഉമ്മാന്റെ പൂറ്റിലേക്ക് വിരല് കുത്തിക്കയറ്റെടീ പട്ടിപ്പൂറി മോളേ.. എന്നെ കൊല്ലാക്കൊല ചെയ്യാനാണോടീ പുലയാടിച്ചീ എന്നെയിങ്ങോട്ട് വിളിച്ചത്… നിന്നോട് പടച്ചോൻ പൊറുക്കൂലെടീ പിഴച്ചവളേ..”

താൻ മരുമോളെ തെറിവിളിക്കുന്നത് ദേഷ്യത്തോടെയല്ലെന്ന് അൽഭുതത്തോടെ നബീസു ഓർത്തു. തെറി വിളിക്കുമ്പോഴും, തെറി കേൾക്കുമ്പോഴും ഉണ്ടാകുന്നൊരു സുഖം പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്തതാണെന്ന് നബീസു അറിയുകയായിരുന്നു.

“പടച്ചോനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം.. കേട്ടോടീ പൂറീ… നിന്റെ പൂറ്റിലേക്ക് ഞാൻ വിരലിടും… പക്ഷേ അതിനായിട്ടില്ല…"

അതും പറഞ്ഞ് റംല, നബീസൂനെ ബലമായി കമിഴ്ത്തിക്കിടത്തി. തള്ളിനിൽക്കുന്ന ചന്തിയിൽ തന്നെ അവൾ കടിച്ചു.

“ഹൗ…ന്റുമ്മാ… എന്നെ കൊല്ലുന്നേ… ഇക്കാ… ഓടിവാ… ഈ പൂറിയെന്നെ കൊല്ലുന്നിക്കാ…. ഹൂ…."

നബീസു ഉച്ചത്തിൽ അലറിക്കൂവി.

ചന്തിച്ചാല് മുതൽ നട്ടെല്ലിലൂടെ കഴുത്ത് വരെ റംലയുടെ നാവിഴയുന്നത് ദേഹമാസകലം വിറച്ചു കൊണ്ട് നബീസുവറിഞ്ഞു.
ഇതാണ് സുഖം… കൊല്ലാകൊല ചെയ്യുന്ന, ബോധം മറയുന്ന സുഖം..

കൊഴുത്ത പിൻതുടകളിൽ റംല നക്കുന്നത് നബീസു അറിഞ്ഞു.
തലയിണയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തിക്കിടന്ന അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും വെള്ളം