Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 14 [സ്പൾബർ]

വീണ് കിതച്ചു.
പൂറ്റിൽ നിന്ന് തലയെടുത്ത റംല മുഖത്ത് പറ്റിയ കൊഴുത്ത വെള്ളം തുടക്കാതെ ഉമ്മയുടെ അടുത്ത് കിടന്ന് അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

നബീസൂന്റെ കിതപ്പ് മാറിയിട്ടില്ല. ജീവിതത്തിൽ ഇത് വരെ ഇത്ര ശക്തിയേറിയ ഒരു രതിമൂർഛ അവൾക്കുണ്ടായിട്ടില്ല.
പൂറ്റിൽ നിന്നുള്ള ഒഴുക്ക് ഇത് വരെ നിന്നിട്ടില്ല. റംലയുടെ ബെഡാകെ നനഞ്ഞ് കുതിർന്നിട്ടുണ്ട്.

നബീസു കണ്ണടച്ച്, പൂറ് പൊളിച്ച് വെച്ച് മലർന്ന് കിടക്കുകയാണ്. ചെറിയൊരു തളർച്ച അവൾക്ക് തോന്നി.

“ഉമ്മാ…. “

അവളുടെ കവിളിൽ സ്നേഹത്തോടെ തലോടി റംല വിളിച്ചു.

നബീസു കണ്ണ് തുറന്ന് കൊണ്ട് ചരിഞ്ഞ് കിടന്ന് റംലയെ നോക്കി. പിന്നെ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കൊണ്ട് ഒറ്റക്കരച്ചിൽ.

“എന്റെ പൊന്നേ… നീയെന്റെ മരുമോളല്ലെടീ… എന്റെ മോളാ..എന്റെ സ്വന്തം മോള്… എന്താ എന്റെ മോൾക്ക് വേണ്ടേ… പറ… എന്ത് വേണേലും ഉമ്മ തരും…”

റംലയുടെ മുഖമാകെ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ് നബീസു കരഞ്ഞു.

“എന്റെ പൊന്നിന്റെ വീട് പണി നമുക്ക് വേഗം തീർക്കണം… ഉമ്മാന്റെ പേരിൽ നാട്ടിലൊരു മുപ്പത് സെന്റ് ഭൂമിയില്ലേ.. ഉമ്മയത് വിൽക്കും..എന്നിട്ട് വീട് പണി നമുക്ക് വേഗം തീർക്കണം… എന്റെ കുട്ടി ഒരു പാട് സങ്കടപ്പെട്ടതല്ലേ… ?
ഇനി ഉമ്മയുണ്ട് നിനക്ക്… എല്ലാത്തിനും ഉമ്മയുണ്ട്…”

നബീസു നാവ് നീട്ടി റംലയുടെ മുഖത്ത് പറ്റിയ തന്റെ കഴവെള്ളം നക്കിയെടുത്തു.

“വേണ്ടുമ്മാ.. എനിക്കൊന്നും വേണ്ട… എന്റുമ്മാക്ക് സുഖം കിട്ടിയല്ലോ.. എനിക്കത് മതി…”

റംല പതിയെ പറഞ്ഞു.

“സുഖിച്ചെടീ… ഉമ്മനല്ലോണം സുഖിച്ചു… ഇനിയെന്റെ പൊന്നിന് സുഖിക്കണ്ടേ… ഉമ്മ സുഖിപ്പിച്ച് തരാം…”

“ഞാനും സുഖിച്ചു ഉമ്മാ… ഉമ്മാനെ സുഖിപ്പിച്ചപ്പോ ഞാനും നന്നായി