Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 14 [സ്പൾബർ]

പറഞ്ഞു.
നാൻസിയും ഫോണെടുത്ത് നോക്കി.

രണ്ടാളും അവന്റെ മെസേജ് കേട്ടു.

“സൗമ്യേ… എന്ത് വേണം… ? “

എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞ് നാൻസി, സൗമ്യയോട് ചോദിച്ചു.

“നീ പറ…”

“എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഇത് നല്ലൊരവസരമാണെന്നാ.. ടോണിച്ചനോടൊപ്പം നമുക്ക് വേണേൽ എന്റെ വീട്ടിൽ വെച്ചും കൂടാം… മാത്തുക്കുട്ടിയെ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കാൻ പറ്റില്ല..
രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ നിന്റച്ചനും അമ്മയും വരില്ലേ ..?
അപ്പോ ഇന്ന് രാത്രി അവൻ നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരട്ടെ… മാത്തുക്കുട്ടിയുമായി വേറൊരവസരം ഇനി കിട്ടാൻ പാടാ… “

നാൻസി നന്നായി ആലോചിച്ച് പറഞ്ഞു.

“എടീ… അപ്പോ ഇച്ചായനോ… ? ഇച്ചായൻ രാത്രി എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരില്ലേ… ?”

“അത് സാരമില്ലെടീ… ഇച്ചായനോട് ഞാൻ കാര്യം പറഞ്ഞോളാം..ഇച്ചായനറിയാലോ നമ്മൾ മാത്തുക്കുട്ടിയെ സെറ്റാക്കിയ കാര്യം… മാത്രമല്ല, ടോണിച്ചായന് ഒരു ദിവത്തെ റസ്റ്റ് അത്യാവശ്യമാ.. പാവം ആകെ തളർന്ന് പോയിട്ടുണ്ട്….”

നാൻസി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

“എടീ നാൻസീ… ഞാൻ വേറൊരാ ഐഡിയ പറയട്ടേ… ?
നമുക്ക് രണ്ടാളോടും വരാൻ പറഞ്ഞാലോ…”

സൗമ്യ ആർത്തിയോടെ ചോദിച്ചു.

“ അത്പൊളിക്കും..പക്ഷേ, അതിന്ന് വേണ്ട… എടീ പോത്തേ, മാത്തുക്കുട്ടിക്ക് അറിയില്ലല്ലോ നമ്മൾ ടോണിച്ചനോടൊപ്പം കുത്തിമറിഞ്ഞ കാര്യം… അതിന്ന് നമ്മൾ മാത്തുക്കുട്ടിയോട് പറയും… അവർ രണ്ട് പേരും സംസാരിച്ച് ഒരു ധാരണയിലെത്തെട്ടെ… മിക്കവാറും മറ്റന്നാൾ തന്നെ രണ്ടാളെയും നമുക്കൊരുമിച്ച് വിളിക്കാം…”

“എടീ… അതോർത്തിട്ട് എനിക്ക് ഒലിക്കുന്നെടീ…”

പുറത്തേക്ക് വഴുതിച്ചാടിയ നനഞ്ഞ കന്തിനെ, ചുളകൾ കൊണ്ട് ഇറുക്കിക്കൊണ്ട് സൗമ്യ പറഞ്ഞു.

“എന്നാപിന്നെ നീ മാത്തുക്കുട്ടിക്ക് വോയ്സ് വിട്… ഒരെട്ട് മണിയാവുമ്പോ വരാൻ പറ…”

“അത് വേണ്ട…