Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 16 [സ്പൾബർ]

വോയ്സ്.

“രണ്ടാളും അവിടെയുണ്ടോ നാൻസീ…?
ടോണിച്ചാ… ആ കാട്ടാളനോടൊന്ന് പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കിക്കൊടുക്ക്, പെണ്ണുങ്ങളെ എങ്ങിനെയാ സുഖിപ്പിക്കുന്നതെന്ന്… മനുഷ്യനിവിടെ കാലടുപ്പിച്ച് നടക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല… അവന്റെ വെട്ടിരുമ്പ് കൊണ്ട് കുത്തിപ്പൊളിച്ച് വെച്ചിരിക്കുകയാ എല്ലാം…”

“അതൊന്നും സാരമില്ലെടീ.. അവനിച്ചിരി ആക്രാന്തം കൂടിപ്പോയതാ… അവൻ പാവമാടീ…”

മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ കയ്യിലിരുന്ന ഫോണിലേക്ക് ടോണി പറഞ്ഞു.

“ഹും… ഒരു പാവം… അവൻ ചെകുത്താനാടോണിച്ചാ… എന്തൊക്കെയാ അവൻ കാട്ടിക്കൂട്ടിയേ എന്ന് അവനോടൊന്ന് ചോദിച്ച് നോക്ക്… മേലാകെ വേദനിച്ചിട്ട്‌ എനിക്ക് ശരിക്ക് കുളിക്കാൻ കൂടി കഴിഞ്ഞില്ല… “

സൗമ്യ ചീറി… എങ്കിലും അവളുടെ ശബ്ദത്തിലുള്ള സന്തോഷവും, കൊഞ്ചലും എല്ലാരും തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

“എന്നാ നീ ബാത്ത്റൂമിൽ തന്നെ നിൽക്ക്… ഞാൻ വന്ന് കുളിപ്പിച്ച് തരാം..”

മാത്തുക്കുട്ടി പറഞ്ഞു.

“ഇങ്ങോട്ട് വാടാ പട്ടീ… നിനക്ക് കുളിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ നിന്ന് തരാം… ഇനി എന്റെ മുൻപിൽ നിന്നെ കണ്ട് പോകരുത്…”

“മാത്തുക്കുട്ടീ… നീ വിഷമിക്കണ്ടെടാ… അവളുടെ പൂറും കൂതീം ആകെ പൊളിഞ്ഞിരിക്കുകയാ… രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് അവൾ തന്നെ നിന്നെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കും… അല്ലേടീ
പൂറീ… ?”

നാൻസി മാത്തുക്കുട്ടിയെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.

“ഏതായാലും വേദന മാറട്ടെ… നമുക്കാലോചിക്കാം…”

ചിരിയോടെ സൗമ്യ പറഞ്ഞു.

“ഉം.. മതി മതി…രണ്ടാളും ഒരുങ്ങിയിറങ്ങാൻ നോക്ക്… നിങ്ങക്ക് പോണ്ട സമയമായില്ലേ…?”

ഒരു രക്ഷകർത്താവിനെ പോലെ ടോണി പറഞ്ഞു.

“ഞാനിന്ന് പോണോ ഇച്ചായാ… ഭയങ്കര ക്ഷീണം…”

സൗമ്യ കൊഞ്ചി.

“കൊഞ്ചാതെ പോകാൻ നോക്കെടീ.. എനിക്കും ഇവിടെ പണിയുണ്ട്…”

സംഭാഷണം അവസാനിപ്പിച്ച് എല്ലാരും അവരവരുടെ തിരക്കുകളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

അകത്തെ മുറിയിൽ ഇപ്പോഴിട്ട പാന്റി നനഞ്ഞ് കുഴഞ്ഞത് കൊണ്ട്, അത് ഊരിമാറ്റി നാൻസി പുതിയൊരു