മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 18 [സ്പൾബർ]

ഇത് നിന്റെ കെട്ട്യോനൊന്നുമല്ലല്ലോ… ?””..     സൗമ്യ ബാഗ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് ടോണിയുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് പുതപ്പ് മാറ്റി.. ശാന്തമായി ഉറങ്ങുന്ന അവന്റെ മുഖത്തേക്കവൾ ആർത്തിയോടെ നോക്കി..     “”നമുക്കിച്ചായനെ ഉണർത്തിയാലോ നാൻസീ…?””..     കഴപ്പോടെ സൗമ്യ ചോദിച്ചു..     “”എന്തിന്… ?”..     “”അല്ലാ… വെറുതേ… കാണാൻ… “..     “” അങ്ങനെ നീയിപ്പം വെറുതേ കാണണ്ട… ഇച്ചായൻ നല്ല ഉറക്കാ..പാവം ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ…””..     “” നീ പോടീ… ഞാനുണർത്തും…””..     “” സൗമ്യേ, വേണ്ടാ… ഇച്ചായൻ ക്ഷീണിച്ചുറങ്ങുകയാടീ പൂറീ…”..     “”പിന്നേ… ഇച്ചായൻ രാവിലെ കിളക്കാൻ പോയോ… ക്ഷീണിക്കാൻ…””     സൗമ്യക്ക് പന്തികേട് തോന്നി..     “എടീ,മൈരേ… വന്നപ്പോ തന്നെ ഞാനൊന്ന് പൊതിച്ചു…””..     “അങ്ങനെ വരട്ടെ… അതിനാ കൊച്ചു വെളുപ്പാൻ കാലത്ത് പൂറി ഓടിപ്പോന്നത്..എന്നാ എനിക്കും പൊതിക്കണം… “..     സൗമ്യ ആക്രാന്തത്തോടെ പറഞ്ഞു..     “”ചുമ്മാതിരിയെടീ… ഇനി പൊതിക്കാനൊന്നും നേരമില്ല…”..     “” ഉം… നിന്റേത് കഴിഞ്ഞല്ലോ,. പ്ലീസെടീ..’ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് പൊതിച്ചോളാം… “..     സൗമ്യ കെഞ്ചി…     “”പെട്ടെന്നും വേണ്ട, സാവധാനവും വേണ്ട… നീയീ സാരിയുടെ പ്ലീറ്റൊന്ന് പിടിച്ചേ…””..     “” നിന്റെ തന്തയോട് പോയി പറ…””..     സൗമ്യ കെറുവിച്ച് കട്ടിലിലേക്കിരുന്നു.. നാൻസി അവളെ കളിയാക്കിച്ചിരിച്ച് കൊണ്ട് സാരിയുടുത്തു..     “”നീ ചായ കുടിച്ചോടീ…?”..     “”ഞാനൊന്നും ഉണ്ടാക്കാതെയാടീ  പൂറീ ഓടിപ്പിടിച്ചിങ്ങോട്ട് പോന്നത്…”..     സൗമ്യ കലിപ്പിൽ തന്നെ..     “” രാവിലെത്തന്നെ ഒന്നും കഴിക്കാതെ പൊതിക്കാൻ വന്നേക്കുവാ പൂറി..വാ..നമുക്കെന്തേലും കഴിക്കാം…””.     നാൻസി ഭംഗിയായി സാരിയുടുത്ത് മുടി കെട്ടി ക്ലിപ്പിട്ട് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..     “” നാൻസീ… മോളേ… എന്നാ ഞാനൊന്നൂമ്പട്ടേടാ കുട്ടാ…””..     എന്തേലും ചെയ്തില്ലേൽ ഭ്രാന്ത്‌ പിടിക്കുമെന്ന് തോന്നിയ സൗമ്യ കെഞ്ചി..     “”ഒരൂമ്പലുമില്ല… നീ വന്നേ… നമുക്ക് ചായ കുടിക്കാം… “..     “” നീയിത്ര ദുഷ്ടയായല്ലോടീ പൂറീ.. നീ അഹങ്കരിച്ചോടീ… ഇപ്പോ നിന്റെ സമയമല്ലേ… “..     സൗമ്യയുടെ പൂറ് പാന്റിക്കുള്ളിൽ കിടന്ന് പുളക്കുകയായിരുന്നു.. ടോണിയുടെ അരക്കെട്ടിലിരുന്ന് പൊതിക്കാൻ അവൾ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു.. പിളർന്ന പൂറ്റിൽ നിന്നും മദജലം ഒലിച്ചിറങ്ങി അവളുടെ പാന്റീസാകെ നനഞ്ഞു..     “”നീയൊന്നടങ്ങെടീ മൈരേ… നമുക്ക് വഴിയുണ്ടാക്കാന്ന്… ഇന്ന് രാത്രി ഇച്ചായനെ നിനക്ക് തനിച്ച് തരാം.. നീ ഊമ്പുകയോ, പൊതിക്കുകയോ എന്താ വേണ്ടതെന്ന് വെച്ചാ ചെയ്തോ… “..     സൗമ്യ ഉണ്ടക്കണ്ണുകളുരുട്ടി നാൻസിയെ നോക്കി.. രാത്രി വരെ കാത്തിരിക്കുകയല്ലാതെ മാർഗമില്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി..     “”നിന്റേൽ പൈസയുണ്ടോ നാൻസീ…?..എനിക്കൊരു സാധനം വാങ്ങാനുണ്ട്.. നാളെ അച്ചൻ വന്നിട്ട് തിരിച്ച് തരാം…”     “”എന്റേലില്ല, ഞാനപ്പച്ചനോട് വാങ്ങിത്തരാം…””..     പെട്ടെന്നെന്തോ ഓർത്തത് പോലെ നാൻസി, പുതപ്പെടുത്ത് ടോണിച്ചന്റെ മുഖം മൂടി.. പിന്നെ സൗമ്യയെ പിടിച്ച് അലമാരക്ക് മുന്നിലേക്ക് നിർത്തി..     “”ഞാൻ നിനക്കൊരു കാര്യം കാണിച്ച് തരാം… വേറൊരാളിത് അറിയരുത് ട്ടോ… “...     ഒന്നും മനസിലായില്ലെങ്കിലും സൗമ്യ തലയാട്ടി.. നാൻസി ബാഗിൽ നിന്നും ചാവിയെടുത്ത് അലമാര തുറന്നു..അതിൽ നിന്നും ഒരു വലിയ ബാഗെടുത്ത് കട്ടിലിൽ വെച്ചു..അതിന്റെ