മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 2 [സ്പൾബർ]

നിയന്ത്രിക്കാൻ അവർക്കായില്ല.

“ അതിന് എന്റെ റൂമിലാണോ അപ്പച്ചാ അയാളെ കിടത്തുന്നത്… “ ?

നുരഞ്ഞ് പൊന്തുന്ന കാമവും, കുതികുത്തുന്ന സന്തോഷവും മറച്ച് വെച്ച്, നാൻസി ചോദിച്ചു.

“ അതെടീ മോളേ.. ഈ മുറിയല്ലേ ഇത്തിരി വൃത്തിയുള്ളത്.. പിന്നെ ഒരാഴ്ചത്തെ പ്രശ്നമല്ലേയുള്ളൂ.. അത് വരെ നീയൊന്ന് ക്ഷമിക്ക്…”

ടോണിയെ അവളുടെ മുറിയിൽ കിടത്തിയത് അവൾക്കിഷ്ടമായിട്ടില്ല എന്ന് കരുതി കറിയാച്ചൻ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ ഒരാഴ്ചയല്ല, ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവൻ തന്റെ റൂമിൽ കിടക്കണം എന്നാണ് നാൻസി ആഗ്രഹിച്ചത്..
പക്ഷേ, അവൻ കിടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ അടിയിൽ താനുണ്ടാവും.. ചിലപ്പോൾ മുകളിൽ.. ചിലപ്പോൾ സൈഡിൽ…
അപ്പൻ കാണാതെ സാരിക്ക് മുകളിലൂടെ നാൻസി പൂറ് അമർത്തിയൊന്ന് ഞെക്കി. സൗമ്യയത് കണ്ടു. പൂറൊന്ന് അമർത്തി ഞെരിക്കാൻ അവളും എപ്പഴേ കൊതിക്കുന്നുണ്ട്..

“ നിങ്ങളിരിക്ക്.. ഞാൻ ചായ കൊണ്ടു വരാം.. “”

കറിയാച്ചൻ പുറത്തേക്ക് പോയി.

“” എന്തൊക്കെയാടീ ഈ കേട്ടത്… ?
ഇയാൾ ഇനി പോകുന്നില്ലെന്നോ… ?ഇവിടെ താമസിക്കുമെന്നോ… ? “”

സൗമ്യചോദിച്ചു.

“” എനിക്കും വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെടീ.. കാണാതെ തന്നെ പലവട്ടം ഇയാളെയോർത്ത് ഞാൻ വിരലിട്ടതാ,.. ഇനി കൺമുമ്പിൽ ഇങ്ങിനെ കണ്ടോണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ… ?
എന്റെ കർത്താവേ.. എനിക്കത് ചിന്തിക്കാൻ കൂടി കഴിയുന്നില്ല..’”

ചായ കുടികഴിഞ്ഞ് മനസില്ലാമനസോടെ സൗമ്യ ഇറങ്ങി. സൗമ്യയുടെ വീട്ടിൽ വെച്ച് ഒരു ചട്ടിയടി ഇരുവരും ഇന്ന് പ്ലാൻ ചെയ്തതാണ്.. പക്ഷേ ഇന്നിനി നാൻസിയെ കിട്ടുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.

“ എടീ.. ഞാനെന്നാ ഇറങ്ങട്ടെ.. പറ്റിയാൽ നീ വാ… എനിക്കിന്ന് വല്ലാത്തൊരു മൂഡ്.. ശരിക്കൊന്ന് തിന്നണം.. “

“ ഇവിടുത്തെ കാര്യം എന്താകുമെന്ന് നോക്കട്ടെ.. പറ്റിയാൽ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ വരാം…”

സൗമ്യ, ചെറിയൊരു അസൂയയോടെ, അതിലേറെ കാമത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
നാൻസി ഗ്ലാസുമെടുത്ത് പുറത്തിറങ്ങി. വരാന്തയിലെ ഡസ്കിൽ വെച്ച് അകത്തേക്ക് കയറി. ചായയടിക്കുന്ന അപ്പനെയൊന്ന് നോക്കി ഹാളിലേക്കുള്ള വാതിൽചാരി.
അവൾ വിറക്കുന്നുണ്ട്. പതറിയ കാലടികളുമായവൾ മുറിയിലേക്ക് കയറി. ടോണി ഒരു കൈ നെറ്റിയിലും, മറുകൈ നെഞ്ചിലും വെച്ച് മലർന്ന് കിടന്ന് നല്ല ഉറക്കത്തിൽ തന്നെയാണ്. നാൻസി ശബ്ദം കേൾപ്പിക്കാതെ തന്റെ ബാഗ് പതിയെ മേശയിലേക്ക് വെച്ചു. പിന്നെ അലമാര തുറന്ന് മാറ്റിയുടുക്കാനുള്ള ഒരു മിഡിയും, ടീ ഷർട്ടുമെടുത്തു. ബ്രായെടുത്ത അവൾ എന്തോ ഓർത്ത് അതവിടെത്തന്നെ ഇട്ടു. ഒരു പാന്റിയുമെടുത്തു. കുളിമുറിയിൽ കയറി മാറ്റാം എന്നോർത്ത് അവൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. മുൻഭാഗത്തേക്കൊന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോൾ കടയിൽ കുറേ ആളുകളുണ്ടെന്ന് മനസിലായി. മെമ്പർ ബിനോയിയുടെ ശബ്ദം ഉയർന്ന് കേൾക്കാം.. ഇനി കുറച്ച് നേരം രാഷ്ട്രീയ ചർച്ച പൊടി പൊടിക്കും.. അപ്പനിനി ഒന്നിലും ശ്രദ്ധയുണ്ടാവില്ല.. വരുന്നവർക്ക് ചായ പോലും കിട്ടില്ല. ബിനോയിയോടൊപ്പം ചർച്ചയിൽ കൂടും.. കുറേ നേരത്തേക്കിനി അകത്തേക്കും വരില്ല.അവൾ ശരിക്ക് ചിന്തിച്ച്, ആലോചിച്ച് മുറിയിലേക്ക്