Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 20 [സ്പൾബർ]

ഇട്ട് നിൽക്കുകയാണവൾ.. പതിവ് പോലെ ടോണിച്ചൻ അവളുടെ ബെഡിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നുണ്ട്.. ഒരു ഭാര്യയെപ്പോലെ ടോണിച്ചന് മുന്നിൽ നിന്നാണ് നാൻസി ഡ്രസ് മാറുന്നത്.. അത് സൗമ്യക്ക് അങ്ങേയറ്റം അസൂയ ഉണ്ടാക്കുന്ന സംഗതിയാണ്..

“നാൻസീ… ഞാനാ ഷംസൂനെ കണ്ടെടീ..

അവൻ ടോണിച്ചന്റെ കടയിൽ പണിയെടുക്കുന്നുണ്ട്… “..

സൗമ്യ പറഞ്ഞ് തീരും മുമ്പ് നാൻസി ചുണ്ടിൽ വിരൽ വെച്ച് വിലക്കി..

“എടീ… പതിയെപ്പറ…ഷംസൂന്റെ കാര്യം തൽക്കാലം ഇച്ചായനറിയണ്ട…”..

“ അതിനെന്താ… ഇച്ചായൻ നല്ല ഉറക്കമല്ലേ… ?”..

“ഉം… ഉറക്കം… കള്ളനാ… ചെലപ്പോ ഉണർന്ന് കിടക്കുകയാവും… ഇന്നാള് നിനക്കറിയാലോ… നമ്മൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഇച്ചായൻ കേട്ടു…”..

അത് ശരിയാണല്ലോന്ന് സൗമ്യക്കും തോന്നി..

“എടീ…ഷംസു ഇന്ന് വൈകീട്ട് വീട്ടിലേക്ക് വന്നോട്ടേന്ന് ചോദിച്ചു… “..

സൗമ്യ, നാൻസിയുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു…

“എന്നിട്ട് നീയെന്ത് പറഞ്ഞു… ?”..

“ ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല… നിന്നോട് ചോദിച്ചിട്ട് പറയാന്ന് വെച്ചു…”.

നാൻസി അൽപ നേരം ആലോചനയിലായി..

“ ഞാനിന്ന് ടോണിച്ചനെ വിളിക്കാന്ന് കരുതി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു…”..

“ഇച്ചായനെ എപ്പോ വേണേലും കിട്ടും..

ഇന്ന് നീ ഷംസൂനോട് ഒന്ന് അടിപ്പിച്ച് നോക്ക്…”..

“ഉം… നമുക്കേതായാലും വൈകുന്നേരം തീരുമാനിക്കാം… “..

നാൻസി സാരിയുടുക്കാൻ തുടങ്ങി..

“നീ രാവിലെ പൊതിച്ചോടീ….?”..

സൗമ്യ കൊതിയോടെ ചോദിച്ചു..

“ഇല്ല… ഞാനൊന്ന് നോക്കി… ഇച്ചായനുണർന്നില്ല…”..

തലമൂടിക്കിടക്കുന്ന ടോണിച്ചന്റെ പുതപ്പ് സൗമ്യ മാറ്റി.. അവൻ നല്ല ഉറക്കമാണ്..ആ സുന്ദരമായ മുഖത്തേക്ക് സൗമ്യ കഴപ്പോടെ നോക്കി.. ഏത് മാത്തുക്കുട്ടിയാണേലും, ഷംസുവാണേലും ഈ കാളക്കുട്ടനെ വെല്ലാൻ അവർക്കൊന്നുമാവില്ലെന്ന് സൗമ്യക്ക് തോന്നി.. മണിമലയിലെ പുരുഷന്മാർ ഒരുമിച്ച് നിന്നാലും ടോണിച്ചായന്റെ അടുത്ത് വെക്കാൻ പറ്റില്ല.. അത്ര സുന്ദരനാണ് ഇച്ചായൻ..