Chapter Title : മഞ്ഞു മൂടിയ പാപങ്ങൾ 1 [Dr. Wanderlust]

വരാന്തയുടെ തൂണിൽ ചാരി നിന്നു. “ശീലമാകുന്നത് നല്ലതല്ല ചേച്ചി. ചിലപ്പോൾ ഈ ശീലമാകും ജീവിതത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നത്.

ആന്റോച്ചൻ ഇന്നും വരില്ലേ?”

“ലോറി പൊള്ളാച്ചിക്ക് വിട്ടതാ. വരാൻ രണ്ടു ദിവസം കൂടി എടുക്കും.”

ഷിബിൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി. “രണ്ടു ദിവസമോ? അപ്പോൾ ഇത്രയും നേരം ചേച്ചി ഈ വലിയ വീട്ടിൽ ഇങ്ങനെ... കഷ്ടം തന്നെ.”

“എന്താടാ നിന്റെ ഉള്ളിൽ?” മേരി കടുപ്പിച്ചു ചോദിച്ചു.

“ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി... ചേച്ചിയെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു വിഷമം തോന്നും. ഈ 33 വയസ്സിൽ ഇങ്ങനെ വാടി നിൽക്കാൻ പാടുണ്ടോ? പൊള്ളാച്ചിയിൽ ലോറി ഓടിക്കുന്നവന് ഇതിന്റെ വില അറിയുമോ?”

ഉള്ളിലെ തീയൂതുന്ന സംഭാഷണങ്ങൾ

“നീ അകത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടോ? ഒരു കാപ്പി കുടിക്കാം.” മേരി അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയി.

ഷിബിൻ ചിരിച്ചു. “അകത്തേക്ക് കയറിയാൽ പിന്നെ പുറത്തേക്ക് പോകാൻ എനിക്ക് തോന്നില്ല ചേച്ചി.”

അവൻ അകത്തു കയറി അടുക്കളയിലെ ബഞ്ചിൽ ഇരുന്നു. മേരി കാപ്പിപ്പൊടി ഇടുന്നത് അവൻ നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ നനഞ്ഞ കൈമുട്ടുകളും, മുടിയിലെ ചെറിയ അഴിഞ്ഞു വീണ ഇഴകളും അവന്റെ കണ്ണിലുടക്കി.

“ചേച്ചി... ആന്റോച്ചൻ എല്ലാ ദിവസവും കുടിക്കാറുണ്ടോ?”

“പിന്നെ... കുടിയില്ലാതെ അങ്ങേർക്ക് എന്ത് ഉറക്കം. വന്നാൽ പിന്നെ കുപ്പിയാ കൂട്ട്.”

“അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്... കുപ്പി കൂട്ടുപിടിക്കുന്നവന് ഈ സ്വർണ്ണം പോലെയുള്ള പെണ്ണിന്റെ വില അറിയില്ല. അവന് ചരക്ക് കയറ്റാനല്ലേ അറിയൂ... ചരക്കിന്റെ ഗുണം അറിയണ്ടേ?”

മേരി കാപ്പി കപ്പ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. “ഷിബിനേ... നീ വല്ലാതെ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. നിനക്ക് എന്നെക്കാൾ പത്തു വയസ്സ് കുറവാണെന്ന ഓർമ്മ വേണം.”

“വയസ്സ് കണക്കാക്കാൻ ഞാൻ മാഷൊന്നുമല്ലല്ലോ ചേച്ചി. എനിക്ക് വേണ്ടത് ഈ ചൂടാണ്. ഹൈറേഞ്ചിലെ തണുപ്പല്ല, ചേച്ചിയുടെ ഈ സാമീപ്യത്തിലെ ചൂട്.”

അവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പതുക്കെ തൊട്ടു. മേരിയുടെ ശരീരം ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൾ കൈ മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. വർഷങ്ങളായി താൻ കൊതിച്ച ഒരുതരം കരുത്ത് ആ വിരലുകളിൽ ഉള്ളതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

“ഷിബിനേ... നമുക്ക് ഇതൊന്നും പാടില്ലാത്തതാ.”

“പാടില്ലാത്തത് ചെയ്യുമ്പോഴല്ലേ ചേച്ചി രസം? ആന്റോച്ചൻ തരാത്തത് ഞാൻ തരാം. ഒരു