Chapter Title : മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന മരുഭൂമി [മാന്ത്രികൻ]

മുക്കും ഒന്നും ഇല്ലലോ. അവന്റെ ഭാഗ്യം അല്ലതെ എന്തുവാ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു പിന്നെ രണ്ട് ദിവസത്തേക്ക് രതീഷിനെ വീടിന് വെളിയിൽ കണ്ടിട്ടില്ല എങ്ങനെ കാണാൻ വിശന്ന് ഇരുന്നവന്റെ മുന്നിൽ മട്ടൺ ബിരിയാണി കിട്ടിയാൽ വിടുമോ എല്ല് എങ്കിലും ബാക്കി വെച്ചാൽ മതിയാരുന്നു . പക്ഷേ രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസത്തെ പുതുമോടിക്ക് ശേഷം രതീഷ് അവന്റെ കോണം കാണിച്ചു തുടങ്ങി. തല്ലും, വഴക്കും, അടിയും. മൊത്തം seen അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം രാവിലെ അമ്മ ആരോടോ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് ഞാൻ ഉണർന്നത് അമ്മയുടെ കൂടെ ആരാ സംസാരിക്കുന്നത് ഇതുവരെ കേൾക്കാത്ത ഒരു ശബ്ദം അത് ആരാണ് എന്ന് അറിയാൻ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെന്നു എന്റെ മോനേ അടുത്ത വീട്ടിലെ അപ്സര സുന്ദരി എന്നേ കണ്ടതും അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു മുത്ത്‌ പൊഴിയും പോലെ തിരിച്ചു ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ പോലും ഞാൻ മറന്നു നിന്ന് പോയി
അവളുടെ ചിരി കണ്ട് അമ്മ തിരിഞ്ഞു നോക്കി
അമ്മ : ഓ ഉണർന്നോ. എന്റെ മോനാ
അവൾ : ഹാ എന്താ പേര്
ഞാൻ പേര് പറഞ്ഞു ഹരി ചേച്ചിയുടെ യോ?
അവൾ : ഹേമാ. മോൻ പഠിക്കുവാനോ
(ആ മോൻ വിളി എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല)
ഞാൻ : +2ന് പഠിക്കുവാ
അമ്മ : മോൾ ഏതുവരെ പഠിച്ചു
ഹേമാ : ഞാൻ degree complete ചെയ്തില്ല അതിനിടയ്ക്ക് ആണ് ചേട്ടനും ആയി അടുത്തത് അത് പിന്നെ വീട്ടിൽ ഒക്കേ അറിഞ്ഞു വിഷയം ആയി അങ്ങനെ അവിടെ നിന്ന് ചേട്ടന്റെ കൂടെ പോന്നു
അമ്മ : എന്നാലും മോളെ എന്ത് അബദ്ധം ആണ് നീ കാണിച്ചത് അവനെ കുറിച്ച് ഒന്ന് അനോഷിച്ചിട്ട് പോരാരുന്നോ
ഹേമാ : എന്നോട് നല്ല പെരുമാറ്റം ആരുന്നു അതുകൊണ്ട് ഞാൻ മറ്റ് ഒന്നും ചിന്തിച്ചില്ല
അമ്മ : ഇതാണ് അവന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖം
ഹേമാ : പെട്ടു പോയി ഇനി അനുഭവിച്ചു അല്ലേ പറ്റു. അമ്മേ ഞാൻ പോട്ടെ പിന്നെ വരാം എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെയും തലയാട്ടി അവൾ തിരിച്ചു