Chapter Title : മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന മരുഭൂമി [മാന്ത്രികൻ]

നടന്നു
അപ്പോ അമ്മ പറഞ്ഞു പാവം കൊച്ച് അവളുടെ തിരിഞ്ഞു നടത്തത്തിന്റെ ചുവടിന് താളം പിടിക്കും പോലെ അടി ഇളകുന്ന നിതംബങ്ങൾ നോക്കി ഞാനും അമ്മ പറഞ്ഞതിന് തല ആട്ടി പിന്നെ ഹേമാ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ നിത്യ സന്ദർശക ആരുന്നു.അമ്മയ്ക്ക് ഒരു മോളെ പോലെ ആരുന്നു ഹേമാ പിന്നെ എന്റെ കാര്യം ആണ് എങ്കിൽ പെണ്ണുങ്ങളുടെ മുലയും ചന്തിയും നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കം എന്ന് അല്ലതെ സംസാരിക്കാൻ ദ്യര്യം ഇല്ല അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഹേമാ കുനിഞ്ഞു നിന്ന് മുറ്റം അടിക്കുന്നതും, തുണി അലക്കുന്നതും ഒക്കേ നോക്കി വാണം അടിച്ച് നിന്നു അങ്ങനെ 6 മാസം കടന്ന് പോയി ഒരു ദിവസം രാത്രി കതകിൽ ആരോ മുട്ടുന്ന ശബ്‌ദം കേട്ടാണ് ഞാനും അമ്മയും ഉണർന്നത് നോക്കുബോൾ അരയ്ക്ക് താഴോട്ട് ചോരയൊലിപ്പിച്ചു കരഞ്ഞു തളർന്ന് നിൽക്കുന്ന ഹേമാ
അമ്മ : എന്ത് പറ്റി മോളെ
ഹേമാ : അമ്മേ അയാള് എന്നെ ചവിട്ടി
ഇത്രയും പറഞ്ഞു ഹേമാ ബോധം കേട്ട് വീണു. അപ്പോൾ തന്നെ ഹേമയും പൊക്കിഎടുത്ത ഞങ്ങൾ ആശുപത്രിയിൽ പോയി അപ്പോഴാണ് അറിഞ്ഞത് ഹേമാ 4 മാസം ഗർഭിണി ആരുന്നു കുഞ്ഞ് മരിച്ചു എന്ന് ഒക്കേ ഇത്രയും വിഷയം ആയപ്പോൾ അമ്മ ഇടപെട്ട് ഹേമയുടെ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും ഹേമയുടെ അവസ്ഥ പറഞ്ഞു. ഹേമയുടെ അവസ്ഥ മനസിലാക്കി അവർ ഹേമയോട് ക്ഷമിച്ചു അവളെ അവരുടെ കൂടെ കൊണ്ട് പോയി. പോകുന്നതിന്റെ അന്ന് ഹേമാ ഞങ്ങളെ കാണാൻ വന്നു അമ്മയെ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല എന്നും ഒക്കേ പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു. എന്നിട്ട് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നിറകാണുകളോടെ നോക്കി അവൾ പറഞ്ഞു പോകുവാ എന്ന് അത്രയും നാൾ ഹേമയെ കാമത്തോടെ മാത്രം നോക്കിയിരുന്ന എനിക്ക് പക്ഷേ അപ്പോ അവളോട് തോന്നിയത് മറ്റെന്തോ ആരുന്നു കാമത്തിന് അപ്പുറം പ്രണയം എന്ന് വികാരം. അവൾ പോകുന്നത് നെഞ്ചിൽ ഒരു വിങ്ങലോടെ ഞാൻ നോക്കി നിന്നു എന്റെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത ഒരു ശൂന്യത മാത്രം ഞാൻ അവളെ പ്രണയിച്ചിരുന്നോ എന്റെ മനസ് എന്നോട് ചോദിച്ചു. അങ്ങനെ കുറെ നാൾ ഹേമാ