Chapter Title : മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന താഴ്വര [Kambi Mahan]

പെൺ സൗഹൃദങ്ങളിൽ വളരെ തുറന്ന രീതികൾ ഉള്ള ഒരു നഗരം ആയിരുന്നു. അത് ഇവിടെ വന്ന കാലം തൊട്ടു എനിക്കറിയാം. ഭർത്താവു മരിച്ചതിനു ശേഷം ഒരു രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തൊട്ടു പലരും എന്നെ പലപ്പോഴായി സമീപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആരും മോശമായി പെരുമാറിയിട്ടില്ല, എങ്കിലും എല്ലാവർക്കും എന്നെ വേണം എന്ന് തോന്നിയത് ഞാൻ മനസിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. രാവിലെ അടുത്തുള്ള പാർക്കിൽ ഓടാൻ പോവുമ്പോഴും എന്നെ പിന്തുടരുന്ന കണ്ണുകൾ ഞാൻ ശ്രദ്ദിക്കാറുണ്ട്. കൂട്ടുകാരികൾ എന്റെ ശരീരത്തെ പറ്റി വിവരിക്കുമ്പോൾ ചിരിച്ചു വിടാറുണ്ട്. എങ്കിലും ഉള്ളിൽ അത് എനിക്ക് സന്തോഷവും അതിലുപരി ആത്മവിശ്വാസവും തന്നിരുന്നു. നന്ദു തന്നെ പലപ്പോഴും എന്നോട് കൂട്ടുകാരികൾ വലുതായാൽ അവന്റെ അമ്മയെ പോലെ ആവണം എന്ന് പറയാറുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെ സോപ്പ് ഇടുമായിരുന്നു. ഞാൻ അവനെ വെറുതെ പിച്ചി വിടുമായിരുന്നു എങ്കിലും ഞാൻ അതെല്ലാം ഉള്ളിൽ ആസ്വദിച്ചിരുന്നു. അമ്മേടെ മൂക്ക് അമ്മേടെ ചുണ്ടുകൾ അമ്മേടെ കറുത്ത കണ്ണുകൾ ശശിയേട്ടൻ എന്നെ ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടതും 10 കൊല്ലമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളുവെങ്കിൽ പോലും തീ പോലെ കത്തിയെരിഞ്ഞ ദാമ്പത്യവും എന്റെ ശരീരം എനിക്ക് തന്ന സമ്മാനം തന്നെ ആയിരുന്നു. കോളേജിൽ ചേർന്ന് ആദ്യ മാസങ്ങൾ എല്ലാം അവൻ വളരെ സന്തോഷവാൻ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ സെക്കന്റ് സെമസ്റ്റർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് പെട്ടെന്ന് അത് തുടങ്ങിയത്. വീട്ടിലേക്കു വന്നാൽ മുറി അടച്ചു ഉള്ളിൽ ഇരിക്കും. കഴിക്കാൻ വരും. പിന്നെയും ഉള്ളിൽ. അവനു ഏറ്റവും ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ട ക്രിക്കറ്റ് കൂടി വേണ്ട എന്ന് വെച്ചപ്പോൾ ആണ് എനിക്ക് പേടി ആയത്. എന്ത് വന്നാലുമവൻ അത് വേണ്ട എന്ന് വെക്കാറില്ല. ഞാൻ അവന്റെ കൂട്ടുകാരോട് കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു. അപ്പോളാണ് എനിക്ക് ചിലത് മനസിലായത്. അവനു പത്താം ക്ലാസ് തൊട്ടു അറിയുന്ന ഒരു കുട്ടി ഉണ്ട്. സ്നേഹ. അവളുമായി എന്തോ പ്രശനം ഉണ്ടത്രേ. സ്നേഹ യെ കുറിച്ച് എന്നോട് അവൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവനു ഈയിടെ സ്നേഹ യോടും അവൾക്കു തിരിച്ചും എന്തോ ഉണ്ട് എന്ന് എനിക്കും തോന്നിയിരുന്നു. അവന്റ ഇഷ്ട്ടം തന്നെ എന്റെയും ആയതിനാൽ എനിക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും അന്വേഷിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. ആ കുട്ടി രണ്ടു മൂന്നു തവണ വീട്ടിലേക്കു വരികയും ചെയ്തിരുന്നു. നല്ല കുട്ടിയാണ്. പിണക്കങ്ങൾ വല്ലതും ആവും എന്ന് കരുതി ഞാൻ ആദ്യം വിട്ടു. എന്നാൽ അവനെ അത് വല്ലാതെ ബാധിക്കുന്നുണ്ടെന്നും മനസിലാക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ അവനോടു സംസാരിച്ചു. എന്നാൽ അവൻ എന്നോട് സംസാരിച്ചില്ല എന്ന്