Chapter Title : മഞ്ഞുരുകും കാലം 8 [വിശ്വാമിത്രൻ]

ഏതോ മാപ്പിളയുമായി. ആഹ്. നമ്മക്കും കിട്ടിയില്ല, മറ്റേ ജിതിനും കിട്ടിയില്ല. അതോണ്ടൊരു ആശ്വാസം. "എന്തര് വിഷ്വണ്ണാ, മാനത്തും നോക്കി കെടക്കണേ?" പഴയ ബി ടെക് കാലത്തേ ഓർമകളിൽ മയങ്ങി കിടന്ന ഞാൻ സ്ഥല-കാല ബോധവാനായി. ഇത് കൊല്ലം അല്ല. ഇത് നാഗ്പുർ ആണ്. എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നത് ബിബിനോ ശിവനോ അല്ല. ജൂനിയർ മലയാളിയായ കൊച്ചു വേളിക്കാരൻ രാഹുലാണ്‌. "ആഹ് നീ വന്നോ. ബാക്കി ടീമ്സൊക്കെ എവിടെ? കളിക്കണ്ടേ?" "അവന്മാർ പന്തുമായി വന്നോണ്ടിരിക്കണ്" "എന്നാ നമ്മുക് ഒരു റൗണ്ടോടാം" "ഓ" അന്നത്തെ കളി കൊള്ളാമായിരുന്നു. വല്യ ആയാസമില്ലാത്ത, എന്നാൽ ദേഹം ചൂടുപിടിപ്പിക്കുന്ന, ഒരു നൈസ് ഫുട്ബോൾ സായാഹ്നം. കുളിച്ചു, വിഷ്ണുവിനേം പീറ്ററിനെയിം തപ്പി ഇറങ്ങി. പീറ്റർ എന്തോ പള്ളി കാര്യത്തിന് വേണ്ടി പുറത്തു പോയിരിക്കുവായിരുന്നു. വിഷ്ണുവിനേം പൊക്കി, ബാക്കി മലയാളികൾ താമസിക്കുന്ന ബ്ലോക്കിലോട്ട് വിട്ടു. അവിടെ തകൃതിയായി ചീട്ടുകളി നടക്കുന്നു. നമ്മടെ മലയാളികളും ഹിന്ദിക്കാരും തെലുങ്കന്മാരുമൊക്കെ ഉണ്ട്. റമ്മി ആണ് കളി. എണ്ണം തികഞ്ഞോണ്ട് ഞങ്ങൾ ബെർതെ നോക്കി ഇരുന്നു. കളിയും കഴിഞ്ഞ വരുത്തന്മാരെ കെട്ടും കെട്ടിച്ചു ഞങ്ങൾ പ്ലാനിങ് തുടങ്ങി. പ്രധാന വിഷയം: ഇന്നത്തെ ഫുഡ് എവിടുന്ന്? രണ്ടാമത്തെ വിഷയം: ജൂണിയറസുമായിട്ട് ഒരു ചെറിയ ടൂർ പ്ലാൻ ചെയ്യണം. അതിന്റെ കാര്യം ശെരിയാക്കണം. വയറിന്റെ വിളിയാണല്ലോ വലുത്, അതോണ്ട് ഞങ്ങളെല്ലാരും മെല്ലെ ക്യാമ്പസ്സിന്റെ അതിർത്തിയിലേക്ക് നടന്നു. നാനും തന്തൂരി ചിക്കനും പിന്നെ ഒരു മീട്ടാ പാനും. പിന്നെ സ്ഥലമുണ്ടെങ്കിൽ രാത്രി കഴിക്കാൻ രണ്ടോറഞ്ചും. കുശാൽ. തിരികെ വന്ന് പ്ലാനിങ് തുടങ്ങി. "മണാലി" "ഗോവ" "നാഥൂ-ലാ" സ്ഥിരം ധ്വനികളെല്ലാം കേട്ടപ്പോൾ ഒരു കാര്യം എനിക്ക് മനസ്സിലായി- ഇത് നടക്കൂല്ലാ. പത്തു പതിനഞ്ചു പേരെ, സ്ത്രീകളുൾപ്പടെ, പൊക്കിക്കൊണ്ട് നാലഞ്ച് ദിവസത്തേക്ക് പോവാൻ പറ്റിയ സ്ഥലം അടുത്തെങ്ങാനും ആവണം. കൂട്ടത്തിൽ എന്നെ പോലെ മൂത്താപ്പയായ അബിയെ ഞാൻ കണ്ണ് കാണിച്ചു. "നമ്മക്ക് മഹാരാഷ്ട്രയിലുള്ള വല്ലടുത്തും പോയാ പോരെ?", അബി അഭിപ്രായം എടുത്തിട്ടു. "എന്നാ പിന്നെ ചിക്കൽദാരാ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലേക്ക് പോവാ" "അത് വേണ്ട. ഞങ്ങൾ ക്ലാസ്സിലെ പിള്ളേരുടെ പോയതാ". ഒരു വിഭാഗം എതിർത്തു. ഒടുക്കം