Chapter Title : മണ്ണാങ്കട്ടയും കരിയിലയും 2 നിത്യകന്യകയായ ദേവി [JM&AR]

പട്ടും ഞങ്ങളെ ഒരുമിച്ച് ഏഴ് പ്രാവശ്യം ഉഴിഞ്ഞ് കാർത്തികയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു. പട്ട് നടക്കൽ വെക്കാൻ ഞാനും അവളും വീണ്ടും പടികൾ കയറി ശ്രീകോവിലിലെത്തി.

പട്ടും കിഴിപ്പണവും സോപാനത്തിൽ വെച്ച് ഞങ്ങൾ നന്നായി പ്രാർത്ഥിച്ചു. പ്രാർത്ഥിച്ച് കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചിറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഞാൻ മാലയിട്ട് കൊളുത്ത് കടിച്ചമർത്തി. നല്ല ഇരുട്ടായിരുന്നു. കൊളുത്ത് ശരിക്ക് മുറുകിയോ എന്നെനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് കടിച്ചു മുറുക്കി. കാർത്തിക അത് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. എന്താ കണ്ണാ ഇത് എന്നായിരുന്നു അവളുടെ ചോദ്യം. നീ ചോദിച്ചില്ലേ നിന്നെ കല്യാണം കഴിക്കോന്ന്. അതാണിത് എന്ന് ഞാനവളുടെ ചെവിയിൽ മറുപടിയായി മന്ത്രിച്ചു. കൂട്ടത്തിൽ കഴുത്തിൽ ഒരുമ്മയും വെച്ചു. അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് ശ്രീകോവിലിന് വലം വെച്ച് ദേവിയെ ഒന്നു കൂടി തൊഴുത് ഞങ്ങൾ മടങ്ങി.

"മാത്രോം അല്ല. ഞാനത്രേം പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ടാ ആ മാല നിൻ്റെ കഴുത്തില് കടിച്ച് മുറുക്കിയത്"

"എന്താ കണ്ണാ പ്രാർത്ഥിച്ചത്"?

"അതോ... നിൻ്റെ ഈ ചോയ്സ്.... അതായത് ഞാൻ.... എന്നെ കല്യാണം കഴിച്ചതിന് നിന്നെ ആരും ഒരിക്കലും കുറ്റപ്പെടുത്താനിട വരരുതേ എന്ന്. എന്നെ കല്യാണം കഴിച്ചത് മണ്ടത്തരായീന്ന് ഒരിക്കലും പറയാനിട വരുത്താത്തത്രേം പെർഫക്ടാവണന്ന്. നീയും ഞാനും. പിന്നെ... എ വോ. എനിക്കാരേം ബൗണ്ട് ചെയ്യിക്കുന്നതിഷ്ടല്ലാന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ? സോ നിനക്കിഷ്ടള്ളത്രേം കാലം... നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അത്രേം കാലം ഞാൻ നിൻ്റെ കൂടെണ്ടാവും എന്ന്. അത് കഴിഞ്ഞാല് ഞാനെൻ്റെ പാട്ടിന് പോവും"

"ഞാനും ഒപ്പം വന്നാലോ"?

"എന്നാലെനിക്ക് സന്തോഷാവും. ഇനീപ്പോ വന്നില്ലെങ്കിലും കുഴപ്പൊന്നൂല്ല. ഐ വിൽ ചെറിഷ് യു"

"ഞാൻ വരും"

"യൂ ആർ മോസ്റ്റ് വെൽകം. ഒപ്പം ഒരാള് കൂടെണ്ടെങ്കിലോ"?

"അല്ലെങ്കിലും ഒറ്റക്കാവില്ലാന്നെനിക്കറിയായിരുന്നു. ആരാ കണ്ണാ അത്"?

"ജുമൈലത്ത്"

"ഞാൻ വിചാരിച്ചു രേണു ആവൂന്ന്"

"രേണൂനെ പോലത്തെ ഒരാളാ. പറഞ്ഞാല് ശരിയാവില്ല. നീ മിന്നുവിനെ കാണണം. ജുമൈലത്ത്. അവളെനിക്ക് മിന്നുവാണ്"

"കുംഭത്തിലെ ശനി. അല്ലേ കണ്ണാ? ഞാൻ നിൻ്റെ കുംഭത്തിലെ ബുധനും"

"നീയെൻ്റെ അമ്മു. അവളെൻ്റെ മിന്നു"

"അപ്പോ മിഥുനത്തിലെ ശുക്രനാരാ"?

"നിനക്കതൊക്കെ ഓർമ്മണ്ടോ"?

"അന്നാ ചെമ്പകത്തിൻ്റെ ചോട്ടില് വെച്ച് നീയല്ലേ നിൻ്റെ ജാതകം കൊണ്ടോന്ന് എനിക്ക് കാണിച്ച്