Chapter Title : മണ്ണാങ്കട്ടയും കരിയിലയും 2 നിത്യകന്യകയായ ദേവി [JM&AR]

ഇപ്പഴും അന്നത്തെ പോലെ ഞാനുണ്ട് ന്നറിഞ്ഞപ്പോ.... അതറിയാതെ പോയതിലുള്ള ആ ഒരു വിഷമോം ഒക്കെ ആയപ്പോ.... എനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നി. താലി മാലയാ നല്ലത് ന്ന്"

"മറക്കാനാണേല് അപ്പോ അന്ന് ആ അമ്പലത്തില് വെച്ച് ചെയ്തതോ? നീ ഇന്ന് വരെ അത് ചോദിച്ച് ണ്ടോ കണ്ണാ? എനിക്കെന്താ അപ്പോ തോന്നിയത്... അല്ലെങ്കില് എൻ്റെ മനസ്സിലെന്തേന്നൂന്ന്"?

"അങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്തു. എന്നാലും. പിന്നെ എനിക്ക് നിൻ്റെ മനസ്സറിയാലോ. അതോണ്ടല്ലേ അങ്ങനെ ചെയ്തത്? ഞാൻ ചോദിക്കാതെന്നെ നീ പറഞ്ഞ് കേൾക്കണന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു. അതോണ്ടാ ചോദിക്കാഞ്ഞത്. പിന്നെ ഞാൻ വിചാരിച്ചു അവിടന്നിങ്ങോട്ട് പോന്നപ്പോ നീയെന്നെ പതുക്കെ മറന്നിട്ടുണ്ടാവൂന്ന്. അതൊക്കെ അന്നത്തെ ഓരോ പൊട്ടത്തരങ്ങളായിട്ടേ കൂട്ടീട്ടുണ്ടാവൂന്ന്. പക്ഷേ ആ മാല... സുവനീറ് പോലെ അതിപ്പഴും കഴുത്തിലുണ്ടാവൂന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചതേ ഇല്ല"

"നിൻ്റെ ഹൃദയത്ത്ന്ന് ഞാനാ മാഞ്ഞ് പോയതൂന്നാ വിചാരിച്ചേ കണ്ണാ.... നീ കോഴിക്കോടിന് പോയപ്പോ നീയെന്നെ മറന്നിട്ടുണ്ടാവും. പുതിയ കൂട്ടുകാരികളെ ഒക്കെ കിട്ടീട്ടുണ്ടാവൂന്ന് വിചാരിച്ചു"

"കൂട്ടുകാരിയൊക്കെണ്ട്. നീഹാരികാ മാത്തൻ. പക്ഷേ... എനിക്ക് മനസ്സിലാവത്തത് അതല്ല. എങ്ങനെയാ ഈ മാഞ്ഞ് പോണത്? അങ്ങനെ മായ്ച്ച് കളയാൻ പറ്റുന്ന ഒരാളാണോ അമ്മൂ നീ? ഒന്നോർത്ത് നോക്കേ.... നീ ശരിക്കും എവിടെയാന്നറിയോ?....എൻ്റെ മനസ്സില്? ഞാനിങ്ങനെ കണ്ണടക്കുമ്പോ എന്താ കാണുന്നതൂന്നറിയോ? ഒരു ആർച്ച്. സ്റ്റോൺ ആർച്ച്. ഉള്ളിലേക്ക് കല്ല് പതിച്ച ഒരു വഴി. പച്ചപ്പുല്ലും ചെടികളും പൂമരങ്ങളും. അല്ലെങ്കില് വേണ്ട. തിങ്ക് ആൻ ഓർച്ചേഡ്. അതിൻ്റെ നടൂക്കൂടെ കല്ല് പതിച്ച വഴി. ആ വഴിയിലൂടെ ഇങ്ങനെ നടക്കുമ്പോ മുന്നില് ഒരു ചെറിയ കുളം. കുളത്തിൻ്റെ കരയില് മരം കൊണ്ടുള്ള ഒരു തട്ട്. അതിൽ ഒരു ഗോൾഡൻ ലാംപ്. ലാംപില് വെളുത്ത സ്റ്റെഡി ആയിട്ടുള്ള ഫ്ലെയിം. ദ ഫ്ലെയിം ഓഫ് മൈ കോർ സെൽഫ് ആൻഡ് ദ റിഫ്ലക്റ്റീവ് വാട്ടർ ഓഫ് മൈ സബ് കോൺഷ്യസ് ആർ ബോത്ത് ദേർ. അവിടെ ആ കുളത്തിൻ്റെ വക്കത്ത് ഗോൾഡൻ ലാംപിൻ്റെ അടുത്ത് നീ കുളത്തിലേക്കും നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോ ഞാനങ്ങനെ നടന്ന് വന്ന് നിൻ്റെ അടുത്തിരിക്കും. യൂ ആർ ദേർ. യൂ ആർ ഇൻ ദി