Chapter Title : മണ്ണാങ്കട്ടയും കരിയിലയും 2 നിത്യകന്യകയായ ദേവി [JM&AR]

കഴിയില്ലെങ്കിലും ഭാഗ്യത്തിന് കുതിർന്ന സ്പോഞ്ച് പിഴിഞ്ഞ് വെള്ളം കളഞ്ഞ് ഉണക്കിയെടുക്കാൻ രേണുവിന് അറിയാം. സന്ദർഭത്തിനും സാഹചര്യത്തിനും അനുസരിച്ച് സ്പോഞ്ചാവാനും താമരയിലയാവാനും എനിക്കുമറിയാം.

രാവിലെ വന്ന് വർഗ്ഗീസ് ചേട്ടനെയും കണ്ട് മൂന്ന് മണിക്ക് മുൻപ് കോഴിക്കോട്ടെത്തണമെന്നായിരുന്നു മനസ്സിൽ. പക്ഷേ അന്നാമ്മ ചേടത്തിയോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ഉച്ചയായി സമയം.

വലിയ ഒരു ലോറി ആ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ മുക്കിയും മൂളിയും കയറ്റം കയറി മുറ്റത്തെത്തി. എല്ലുപൊടിയുടെ ഗന്ധം ചുറ്റിലും പരന്നു. ഡ്രൈവിങ് സീറ്റിൽ നിന്നും അജ്മൽ ചാടിയിറങ്ങി. ഫാമിലുണ്ടായിരുന്ന ആറേഴ് പണിക്കാർ ചാക്കുകൾ ലോറിയിൽ നിന്നും ഇറക്കാൻ തുടങ്ങി.

"ബീച്ചില് കുതിരപ്പൊറത്ത് പോണ അൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസ് കണ്ടിട്ട് അന്നെപ്പോങ്ങട്ട് കാണാനൊന്നും ഇല്ലാലോന്ന് ഇന്നലേം കൂടെ ആയിഷ പറഞ്ഞേള്ളൂ. എന്തേപ്പോ? ഇന്ന് പകലാണല്ലോ"?

പതിവില്ലാതെ എന്നെ കണ്ടതിലുള്ള അത്ഭുതമാണ് അജ്മലിന്. അവനാളാകെ മാറിയിരിക്കുന്നു. താടിയും മീശയും ഒക്കെയായി നല്ല പ്രായവും പക്വതയുമുള്ള ഒരാളെപ്പോലെയുണ്ട് ഇപ്പോൾ കാണാൻ. ഞാൻ ആ ലോറി ശ്രദ്ധിച്ചു. പുതിയതാണ്. നല്ല വലുപ്പമുണ്ട്. പതിന്നാല് ചക്രങ്ങളാണ്. അതെങ്ങനെ ആ ചെറിയ റോഡിലൂടെ വളച്ചെടുത്ത് കുന്നിൻ്റെ മുകളിലെത്തിച്ചു എന്നായിരുന്നു എൻ്റെ മനസ്സിൽ. ഞാൻ ലോറി നോക്കുന്നത് കണ്ട് ഒരു മുറി കൊട്ടത്തേങ്ങയും കടിച്ച് അജ്മൽ എൻ്റെ അടുത്തെത്തി.

"ലെയ്ലാൻ്റാടാ. അൻ്റെ ഫേവറിറ്റ്. ഓരതെറക്കീട്ടൊന്ന് പോയാലോ"?

"പിന്നെപ്പഴേലും പോവാം. ഇപ്പോ സമയല്ലാത്തോണ്ടാ. ഞാനാ ശിൽപ്പം കൊണ്ടോവാൻ വന്നതാ. നേരത്തെ പോണം. ചെന്നിട്ട് പണീണ്ട്"

"ന്നാ ഞാനും വരാം. അല്ലെങ്കി ഒരാളേം കൂടി വിളിച്ചളാ. മരല്ലേ"

"എന്തിന്? അത്രക്ക് കനം ഒന്നൂല്ല. ഞാനത് പലകകളാക്കിയാണ്ടാക്കിയത്. വെക്കുമ്പോ ഒന്നിച്ച് കൂട്ടിച്ചേർത്താ മതി"

കൂട്ടിയിട്ട കൊട്ടത്തേങ്ങ ഒരു മൂലയിലേക്ക് മാറ്റി എല്ലുപൊടി നിറച്ച ചാക്കുകൾ മുറ്റത്തെ പോർച്ചിൽ ഫാമിലെ പണിക്കാർ അടുക്കി വെച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാനും അജ്മലും ശിൽപ്പമെടുക്കാനായി വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.

പ്ലാവിൻ്റെ കാതലിൽ കൊത്തിയെടുത്ത ഒരു കുടുംബ ചിത്രം. അജ്മൽ ആ പലകകൾ വണ്ടിയിൽ എടുത്തു വെക്കാൻ സഹായിച്ചു.

"ഫാമിലി ഫോട്ടോ ഒക്കെ ആവുമ്പോ സാധാരണ പെയിൻ്റിങ്ങാ പതിവ്. ഇത് അയാളിങ്ങനെ പറഞ്ഞോണ്ടാ"

"എന്തായാലും സംഭവം വറൈറ്റി ആയീണ്ട്"

കൂടുതലൊന്നിനും സമയമില്ല. വൈദ്യരെ കാണണം.