Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 4 [Ramavarma]

ഇന്നലെ മുതൽ ചെറിയമ്മയെ കാണുമ്പോൾ ഒരു പ്രശ്നം... എന്റെ കുട്ടൻ ചെറുതായി എഴുന്നേൽക്കും.

ഇന്ന് പശുക്കൂട്ടിൽ വെച്ച് കെട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ കുട്ടൻ വല്ലാതെ വലുതായിത്തോന്നി.

ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ ദേഹത്ത് മുട്ടാതെ പറ്റുന്നതുപോലെ നോക്കി. എന്നാലും മുട്ടിയല്ലേ... അത് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല.

പിന്നെ ഞാൻ അരക്കല്ല് കഴുകിയിട്ടിട്ട് മുകളിൽ പോയി പണ്ട് കുട്ടനെ കെട്ടിവെച്ചതുപോലെ കെട്ടിവെച്ചു... ഇനിയിപ്പോൾ അത് മുട്ടിക്കഴിഞ്ഞ് ചെറിയമ്മ എന്നെ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചാലോ എന്ന് പേടിച്ച് ഞാൻ കെട്ടിവെച്ചേക്കുകയാണ്..."

ചെറിയമ്മ വീണ്ടും കരഞ്ഞ് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, നിറയെ ഉമ്മ വെച്ചു.

എന്നിട്ട് എന്നോട് ചോദിച്ചു: "ഇപ്പോഴും കെട്ടിവെച്ചേക്കുകയാണോ...?"

ഞാൻ മൂളി. ചെറിയമ്മ പിന്നെയും ഉമ്മ വെച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: "ഉണ്ണി ഇനി അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്... ചെറിയമ്മയുടെ ഉണ്ണിയെ ചെറിയമ്മ ഒരിക്കലും വേണ്ടെന്ന് വെക്കില്ല! ഉണ്ണി പോയി അഴിച്ചുകളഞ്ഞേ..."

ഞാൻ മൂളി. ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു: "പെട്ടെന്നാകട്ടെ... അതോ ഞാൻ അഴിക്കണോ...?"

ഞാൻ "വേണ്ട" എന്ന് പറഞ്ഞ് കട്ടിലിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി മുറിയിലേക്ക് ഓടി!

ചെറിയമ്മ വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു: "പെട്ടെന്ന് വരണം, ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരും!" എന്ന്.

ഞാൻ മുറിയിൽ വന്ന് നിക്കർ താഴ്ത്തി. കെട്ടിവെച്ചത് അഴിച്ചുമാറ്റി... ഓ, എന്തൊരു ആശ്വാസം!

ലേശം നേരം കാറ്റുകൊള്ളിച്ചു. ഇനി പോയേക്കാം... ഇനി ചെറിയമ്മ എങ്ങാനും കയറിവന്നാൽ നാണക്കേടാകും!

ഞാൻ നിക്കറും കയറ്റിയിട്ട് ചെറിയമ്മയുടെ അടുത്ത് വന്നു.

എന്നെ കണ്ടിട്ട് അടിമുടി ഒന്ന നോക്കി. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു: "പൂട്ടിയിട്ടവരെ തുറന്നുവിട്ടോ...?"

ഞാൻ ചമ്മി. എന്നിട്ട് "ഉം" എന്ന് മൂളി.

ചെറിയമ്മ എന്നെ അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചു. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു: "ഇനി ചെറിയമ്മയെ ഇഷ്ടമുണ്ടോ എന്ന്