Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 4 [Ramavarma]
കണ്ടു..." എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ അമ്മിഞ്ഞയിൽ നോക്കി.
ചെറിയമ്മ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു: "അത് ലേശമല്ലേയുള്ളൂ... ഈ ബ്ലൗസ് കുറച്ച് ലൂസാണ്."
ഞാൻ തലയാട്ടി. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: "അന്നേരം മുണ്ട് അഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ അമ്മിഞ്ഞ മുഴുവനും വെളിയിൽ വന്നേനെ!"
ചെറിയമ്മ: "ശോ! കള്ളക്കണ്ണൻ... അല്ല, അമ്മിഞ്ഞയോ...? ഈ മുതുക്കൻ ഇപ്പോഴും അങ്ങനെയാണോ പറയുക...?"
ഞാൻ: "മുതുക്കനോ...? ഞാനോ...?" ഞാൻ പിണങ്ങിയതുപോലെയിരുന്നു.
ചെറിയമ്മ: "കള്ളൻ! കയ്യിൽ എല്ലാ കുരുത്തക്കേടുമുണ്ട്, എന്നിട്ട് പിണങ്ങിയെന്നോ...?" എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ ഇക്കിളിയിട്ട് ചിരിപ്പിച്ചു.
ഒടുവിൽ ഞാൻ "പിണക്കമില്ല" എന്ന് പറഞ്ഞ ശേഷമാണ് ഇക്കിളിയിടുന്നത് നിർത്തിയത്.
അത് കഴിഞ്ഞ് ചെറിയമ്മ ചോദിച്ചു: "നമുക്ക് പോകണ്ടേ... നേരം കുറെയായി?"
ഞാൻ പറഞ്ഞു: "സമയം പോകാതിരുന്നിരുന്നെങ്കിൽ... എനിക്ക് എപ്പോഴും ചെറിയമ്മയുടെ കൂടെ ഇരിക്കാമായിരുന്നല്ലോ..."
ചെറിയമ്മ: "അത്രയ്ക്കും ഇഷ്ടമായോ എന്നെ...?"
ഞാൻ: "ഉം... ഒരുപാട് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്! അപ്പോൾ ചെറിയമ്മയ്ക്കോ...?"
ചെറിയമ്മ: "ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ... ഉണ്ണി വരും മുൻപേ ഇഷ്ടമായിരുന്നു എന്ന്."
ഞാൻ: "അപ്പോൾ ഞാൻ വന്ന അന്ന് എന്നെ കണ്ടിട്ട് ഒന്ന് ചിരിച്ചു പോലുമില്ലല്ലോ...?"
ചെറിയമ്മ: "ഏടത്തി പറഞ്ഞിരുന്നു ഉണ്ണിയോട് വലിയ അടുപ്പം വേണ്ടെന്ന്... എന്നാലും ഞാൻ ഉണ്ണിയോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ലല്ലോ."
ഞാൻ: "അതില്ല... എനിക്ക് അന്ന് ഒരു ദിവസം ഞാൻ കഞ്ഞി കുടിച്ച് എഴുന്നേൽക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ചെറിയമ്മ എനിക്ക് വീണ്ടും കഞ്ഞി തന്നില്ലേ...
അന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഒരു ഉമ്മ തരണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് ശരിക്കും അന്ന് നല്ല വിശപ്പായിരുന്നു..."
ചെറിയമ്മ: "എനിക്കറിയാം എന്റെ പൊന്നിന് വിശപ്പ് മാറിയിട്ടില്ല എന്ന്, അതാ ഞാൻ ഓടിവന്ന് തന്നത്... എന്നാൽ അപ്പോൾ തരാൻ വെച്ചത്
💬 Comments
View all comments