Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 5 [Ramavarma]

​ഞാൻ: "അപ്പോൾ ഇത് പൊങ്ങിനിൽക്കുമല്ലോ... നിക്കർ പോലെയല്ലല്ലോ..."

​ചെറിയമ്മ: "നിൽക്കട്ടെ... പൊന്നിന്റെ ഒറ്റക്കൊമ്പനല്ലേ!" ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു.

​ഞങ്ങൾ നടന്ന് പാതിവഴിയായി.

​ഞാൻ: "ചക്കരക്കുട്ടി... എനിക്ക് ഇപ്പോൾ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ തോന്നുന്നു."

​ചെറിയമ്മ: "ഇവിടെ വച്ചോ...? വേണോ...?"

​ഞാൻ: "വേണം!"

​ചെറിയമ്മ: "എന്നാൽ വാ..."

​പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ വാരിപ്പുണർന്നു.

ഞാൻ കുട്ടനെ നല്ലപോലെ ചെറിയമ്മയുടെ തുടയിൽ ചേർത്ത് ഞക്കി.

​ഞാൻ ചെവിയിൽ പതുക്കെ വിളിച്ചു: "സ്വത്തെ..."

​ചെറിയമ്മ: "എന്താ പൊന്നേ...?"

​ഞാൻ: "എനിക്ക് സ്വത്തിനോട് പിന്നെയും ഇഷ്ടം കൂടുന്നു..."

ചെറിയമ്മ: "ആണോ...?" എന്ന് ചോദിച്ച് എന്റെ ചെവി വായിൽ വച്ച് ഒന്ന് ചപ്പി.

​എനിക്ക് അത് വല്ലാതെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അതിന്റെ സന്തോഷം ഞാൻ എന്റെ കുട്ടനിലൂടെ ചെറിയമ്മയെ അറിയിച്ചു.

​ചെറിയമ്മ: "പൊന്നേ... പോകണ്ടേ...?"

​ഞാൻ: "എനിക്ക് ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ മതി... ഇതിലും സുഖമായിരുന്നു അവിടെ കിടന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ..."

​ചെറിയമ്മ ഒന്ന് മൂളി: "പണി ചെയ്യണ്ടേ...?"

​ഞാൻ: "ശോ... എന്നാൽ വാ..."

​നേരെ നിന്നുകഴിഞ്ഞു ചെറിയമ്മ താഴോട്ട് നോക്കി: "മുണ്ട് തുളഞ്ഞോ എന്ന് നോക്കട്ടെ..."

​ഞാൻ: "തുളഞ്ഞോ...? കാട് വന്നോ...?"

​ചെറിയമ്മ: "പോടാ കള്ളാ..."

​ഞാൻ: "ഇല്ല, പോകില്ല... ഈ ചക്കരക്കുട്ടിയെ വിട്ട് എങ്ങും പോകില്ല!"

​ചെറിയമ്മ എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ഒരു ഉമ്മ തന്നു.

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ നടന്ന് പശുക്കൂട്ടിൽ എത്തി.

​ചെറിയമ്മ: "പൊന്ന് പാൽ എടുക്കുന്ന ആ പാത്രം കൊണ്ടുവരാമോ...?"

​ഞാൻ മൂളി. ഞാൻ വന്നപ്പോൾ ചെറിയമ്മ പശുവിന്റെ കാൽ കൂട്ടിക്കെട്ടി നിൽക്കുന്നു.

​ചെറിയമ്മ: "ഇന്ന് ഉണ്ണി കറന്നു നോക്കിക്കോ, ഇവൾ തൊഴിക്കില്ല..."

​ഞാൻ: "എന്നാൽ ഞാൻ കറക്കാം..."