Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 5 [Ramavarma]

സ്പീഡിൽ നടക്കുന്നു.

​ഞാൻ പുറകിൽനിന്ന് വിളിച്ചു: "ഇന്ദുട്ടി...!"

​പെട്ടെന്ന് ചെറിയമ്മ തിരിഞ്ഞുനിന്നു, എന്നെ കണ്ടതും എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിവന്നു. എന്റെ അടുത്ത് വന്നിട്ട് എന്റെ രണ്ടു കയ്യിലും ഓരോ അടി!

ചെറിയമ്മയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വിഷമമായി... ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു!

​ചെറിയമ്മ: "എന്നെ പറ്റിക്കാൻ ഉണ്ണി മാറിയിരുന്നതാണോ...?"

​ഞാൻ: "ഉം..."

​ചെറിയമ്മ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തിരിച്ചുനടന്നു. ഞാനും പുറകെ: "ഇന്ദുട്ടി... എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്, ഞാൻ ചുമ്മാ പറ്റിക്കാനായിരുന്നു... ക്ഷമിക്ക്."

​ചെറിയമ്മ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അടുക്കളയുടെ പുറത്തെ തിണ്ണയിലിരുന്നു. ഞാനും കൂടെയിരുന്നു.

​ഞാൻ: "എന്നോട് മിണ്ടുമോ...?"

​അവിടുന്ന് ഒരു പ്രതികരണവുമില്ല. ഞാൻ സൈഡിലൂടെ ചേർത്തുപിടിക്കാൻ ചെന്നപ്പോൾ ഒരു അടി! ആ അടി എനിക്ക് നല്ലപോലെ വേദനിച്ചു,

ചെറിയമ്മയുടെ കയ്യും വേദനിച്ചു. ചെറിയമ്മയ്ക്ക് മനസ്സിലായി അത് എനിക്ക് വേദനിച്ചെന്ന്.

ചെറിയമ്മ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി വിങ്ങിപ്പൊട്ടി, എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

​ചെറിയമ്മ: "അറിയാതെ അടിച്ചുപോയതാ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് അവിടെ കുറെ ഉമ്മ വച്ചു.

വീണ്ടും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞു.

​എനിക്ക് വിഷമമായി, പാവം! ഞാൻ പറഞ്ഞു: "ഇന്ദുട്ടി... കരയല്ലേ, എനിക്ക് വേദനിച്ചില്ല... എന്റെ ഉരുക്കുശരീരമാണ്!"

​ചെറിയമ്മ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

​ചെറിയമ്മ: "പൊന്ന് എന്നോട് പറയാതെ എങ്ങും പോകല്ലേ... എനിക്ക് പൊന്നേയുള്ളൂ... പോവുമോ...?"

​ഞാൻ: "എങ്ങും പോവില്ല... എന്റെ ചക്കരക്കുട്ടിക്ക് സന്തോഷമായോ...?"

​ചെറിയമ്മ: "ഉം..." എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മ തന്നു.

എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഇനിയും കുളിക്കേണ്ടിവരുമല്ലോ... ഉണ്ണി മുഴുവൻ വേർത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു, ഇപ്പോൾ അത് മുഴുവൻ എന്റെ ദേഹത്തുണ്ട്."

​ഞാൻ: "എന്നാൽ വാ, നമുക്ക് കുളിക്കാം... ചക്കരയെ ഞാൻ കുളിപ്പിക്കാം."

​ചെറിയമ്മ എഴുന്നേറ്റു: "ഈ