Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 5 [Ramavarma]

​ചെറിയമ്മ: "വാ, എന്റെ പൊന്നിനെ എനിക്ക് മുണ്ടുടുത്ത് കാണാനല്ലേ..."

​ഞാൻ: "ശോ, എന്നാലും എന്റെ കുട്ടൻ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ..."

​ചെറിയമ്മ: "അത് സാരമില്ല, എന്റെ പൊന്നിന്റെ കുഞ്ഞിക്കണ്ണനല്ലേ..."

​ഞാൻ: "ഉം, എന്നാൽ വാ..."

ഞങ്ങൾ ചെറിയമ്മയുടെ മുറിയിൽ വന്നു.

ചെറിയമ്മ അലമാര തുറന്ന് ഒരു മുണ്ടെടുത്തു. ചെറിയമ്മ എന്നെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.

എന്റെ നിക്കറിൽ പിടിച്ചു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചിട്ട് "ഞാൻ അഴിക്കട്ടെ ?" എന്ന് ചോദിച്ചു.

​ഞാൻ: "അങ്ങനെ വേണ്ട, മുണ്ട് ചുറ്റിയിട്ട് അഴിക്കാം..."

​ചെറിയമ്മ മുണ്ട് വട്ടം ചുറ്റിപ്പിടിച്ച്: "ഇനി നിക്കർ താഴ്ത്ത്..." എന്ന് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ നിക്കർ താഴ്ത്തി കാലിൽക്കൂടെ ഊരി.

​ചെറിയമ്മ: "ഞാൻ ഇപ്പോൾ കൈ വിടട്ടെ...?"

​ഞാൻ: "അയ്യോ! ഉടുപ്പിക്ക് സ്വത്തെ..."

​ചെറിയമ്മ: "പൊന്ന് രണ്ടുപ്രാവശ്യം എന്റെ ബ്ലൗസിന്റെ കെട്ട് അഴിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞതാണ്.

ഞാൻ ഇപ്പോൾ കൈ വിട്ടാൽ എന്റെ പൊന്നിനെ എനിക്ക് നല്ല ചേലിൽ കാണാം!" എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു.

​ഞാൻ: "എന്റെ ചക്കരയല്ലേ, ഉടുപ്പിക്ക്..."

​ചെറിയമ്മ: "ശരി, ഉടുപ്പിച്ചാൽ എന്ത് തരും എനിക്ക്...?"

​ഞാൻ: "കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മ തരാം..."

​ചെറിയമ്മ: "അത് അല്ലെങ്കിലും പൊന്ന് തരുമല്ലോ... വേറെ...?"

​ഞാൻ ആലോചിച്ചു: "കുട്ടനെക്കൊണ്ട് നല്ലപോലെ ഇഷ്ട്ടം അളന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മ തരാം...?"

​ചെറിയമ്മ: "വേറെ...?"

​ഞാൻ: "ഇനി... എന്റെ പൊന്നിനെ ഞാൻ അവിടെവരെ എടുത്തുകൊണ്ടുപോകാം..."

​ചെറിയമ്മ: "വേറെ...?"

​ഞാൻ: "നാളെ ഞാൻ കുളിപ്പിക്കാം...?"

​ചെറിയമ്മ: "വേറെ...?"

​ഞാൻ: "ശോ, ഇനി എന്താ! ശരി, നാളെ സ്വത്ത് പറയുന്ന എന്ത് ആഗ്രഹവും ഞാൻ ചെയ്തുതരാം."

​ചെറിയമ്മ: "ആ, ഇത് കൊള്ളാം..."