Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 5 [Ramavarma]

​ഞാൻ: "ഞാൻ ആദ്യം കയറാം, അപ്പോൾ പൊന്നിന് ബുദ്ധിമുട്ട് വന്നാൽ ഞാൻ കൈ പിടിച്ച് കയറ്റാം..."

​ചെറിയമ്മ "ശരി" എന്ന് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ കോണി കയറി, പകുതിയായപ്പോൾ ഞാൻ മുണ്ടിൽ ചവിട്ടി കയറി മുണ്ട് ഊരി താഴെപ്പോയി!

ചെറിയമ്മ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് മുകളിൽ കയറി.

​ഞാൻ: "ശോ, ആകെ നാണംകെട്ടു! സ്വത്തെ, ആ മുണ്ട് ഇങ്ങോട്ട് തരുമോ...?"

​ചെറിയമ്മ: "ഇല്ല! അങ്ങനെ ഇരുന്നോ അവിടെ..."

​ഞാൻ: "എന്റെ ചക്കരക്കുട്ടിയല്ലേ, താ..."

​ചെറിയമ്മ: "ഞാൻ കയറുമ്പോൾ കൊണ്ടുവരാം..."

​ഞാൻ: "അയ്യോ അത് വേണ്ട, ഇങ്ങോട്ട് എറിഞ്ഞു താ..."

​ചെറിയമ്മ "ഇല്ല" എന്ന് പറഞ്ഞ് മുണ്ട് തോളിലിട്ട് കോണി കയറാൻ തുടങ്ങി.

കയറി മുകളിൽ വന്നതും: "എന്നെ കൈ പിടിച്ച് കയറ്റാം എന്ന് പറഞ്ഞവൻ ദേ കൈകൊണ്ട് കുഞ്ഞിക്കണ്ണനെയും മറച്ചുനിൽക്കുന്നു!" എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു.

​ഞാൻ: "മുണ്ട് താ സ്വത്തെ..."

​ചെറിയമ്മ: "വാ, ഞാൻ ഉടുപ്പിക്കാം..."

​ഞാൻ അങ്ങോട്ട് നീങ്ങിനിന്നു.

​ചെറിയമ്മ: "കൈ മാറ്റ്, ഇത് ഉടുക്കണ്ടേ...?"

​ഞാൻ: "കൈ കൂട്ടി ചുറ്റിക്കോ, അപ്പോൾ ഞാൻ കൈ മാറ്റാം..."

​ചെറിയമ്മ: "അയ്യടാ! കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ അവന് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല, ഇപ്പോൾ..."

​ഞാൻ: "അത് പിന്നെ..."

​ചെറിയമ്മ: "എന്തേ, ഒന്നും പറയാനില്ലേ...?"

​ഞാൻ പെട്ടെന്ന് മുന്നോട്ടുവന്ന് ചെറിയമ്മയെ കയറി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, കുട്ടനെ ചെറിയമ്മയുടെ മുണ്ടിലാക്കി.

​ഞാൻ: "ഇനി കാണില്ലല്ലോ... മുണ്ട് ഉടുപ്പിക്ക്, അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ മുണ്ട് പറിക്കും!"

ചെറിയമ്മ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ചെറിയമ്മ കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്നു. എന്റെ കുട്ടൻ നല്ലപോലെ ചെറിയമ്മയുടെ സംഗമ സ്ഥലത്തു കുത്തിനിൽക്കുന്നു.