Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 5 [Ramavarma]

ഉള്ളിൽ നിറയെ പൊങ്ങാണ്! രണ്ട് തേങ്ങാമുറിയിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന പൊങ്ങ് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അതുംകൊണ്ട് അകത്തുവന്ന് ചെറിയമ്മയ്ക്ക് കൊടുത്തു.

ചെറിയമ്മ: "അയ്യോ! നിറച്ച് പൊങ്ങായോ...? ഈ തേങ്ങ കൊള്ളില്ല, വേറെയുള്ളത് ഉടച്ചോ ഉണ്ണീ... ഉണ്ണിക്ക് പൊങ്ങ് കഴിക്കണോ...?"

ഞാൻ മൂളി. ചെറിയമ്മ അതിൽനിന്ന് പൊങ്ങ് കത്തികൊണ്ട് കുത്തിയെടുത്ത് എന്റെ വായിൽ വെച്ചുതന്നു.

"നല്ല പഞ്ഞിപോലെയുണ്ട്..." എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ അമ്മിഞ്ഞയിലേക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചു!

ചെറിയമ്മ പൊങ്ങ് താഴെവെച്ച്, ഒരു മുരിങ്ങക്കായ എടുത്ത് എന്നെ അടിക്കാൻ വന്നു. ഞാൻ ഓടി പുറത്തിറങ്ങി!

ചെറിയമ്മ അടുക്കളവാതിൽ വരെ വന്നിട്ട്, "കള്ളക്കണ്ണാ!" എന്ന് വിളിച്ച് ചിരിച്ചു.

എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: "തേങ്ങ ഉടച്ചുവാ... അത് ചിരണ്ടണം, പെട്ടെന്നാകട്ടെ!"

ഞാൻ തേങ്ങ ചിരണ്ടാൻ തുടങ്ങി. കുറച്ചായപ്പോൾ ചെറിയമ്മ വന്ന് അതെടുത്തു.

എന്നോട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഇത് അരക്കാം, അപ്പോഴേക്കും ഉണ്ണി ബാക്കികൂടെ ചിരണ്ടിക്കോ."

ഞാൻ മൂളി. 'ശേ... ചെറിയമ്മ അരയ്ക്കുമ്പോൾ പുറകിൽ പോയി കെട്ടിപ്പിടിക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ചത് നടക്കില്ലല്ലോ...' ഞാൻ വേഗം ചിരണ്ടി.

അപ്പോഴേക്കും ചെറിയമ്മ അരച്ചുവന്നു. ചെറിയമ്മ വരുന്നത് കണ്ട് എന്റെ മുഖം വാടി.

ചെറിയമ്മ: "എന്റെ കുട്ടിക്ക് എന്തുപറ്റി ഒരു വാട്ടം...? തേങ്ങ ചിരണ്ടി ക്ഷീണിച്ചുപോയോ...?"

ഞാൻ: "ഞാൻ ക്ഷീണിക്കുകയൊന്നുമില്ല! ഒരു 100 തേങ്ങ തന്നാലും ഒറ്റയിരുപ്പിൽ ചിരണ്ടും..." ഞാൻ ചിരിച്ചു.

ചെറിയമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്: "ഹാ! ഒന്ന് ചിരണ്ടിയപ്പോൾ ഇങ്ങനെ, അപ്പോൾ 100!" ചെറിയമ്മ വീണ്ടും ചിരിച്ചു.

ഞാൻ: "അത് ഞാൻ ചെറിയമ്മ അരച്ചുകഴിയും മുൻപ് അവിടെ വരാൻ വേണ്ടി പെട്ടെന്ന് ചിരണ്ടിയതാ... പക്ഷേ, ഞാൻ ചിരണ്ടിയെണീറ്റപ്പോൾ ചെറിയമ്മ ദേ വരുന്നു!"

ചെറിയമ്മ: