Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 6 [Ramavarma]

ഒന്നും പറയുന്നില്ല. ഞാൻ പയ്യെ വിളിച്ചു: "സ്വത്തെ, ഞാൻ കണ്ണു തുറക്കട്ടെ?"

ചെറിയമ്മ: "വേണോ പൊന്നെ...?"

ഞാൻ: "കാണാൻ കൊതിയാവുന്നു സ്വത്തെ... തുറന്നോട്ടെ...?"

ചെറിയമ്മ: "ഉം... തുറന്നോ..."

ഞാൻ കണ്ണു തുറന്നു, എനിക്ക് എന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല! ചെറിയമ്മ എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട്, എന്നെ നോക്കാതെ ഒരു വശത്തേക്ക് നോക്കിനിൽക്കുന്നു.

ദേഹത്തു മുകളിൽ മഞ്ഞ ബ്ലൗസ്, താഴെ ഒരു ചെറിയ നല്ല സ്വർണ്ണനിറമുള്ള പട്ട് കോണകം! എന്റെ കുട്ടൻ മുണ്ടിൽ വലിയ കൂടാരം പണിതു!

ആ നിൽപ്പ് ഞാൻ കുറെനേരം നോക്കിനിന്നുപോയി.

ഞാൻ അടുത്ത് വരാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു: "അവിടെ നിന്നു കണ്ടാൽ മതി..."

ഞാൻ: "ശോ... സ്വത്തെ... എനിക്ക് ഒരു ആഗ്രഹം കൂടെ..."

ചെറിയമ്മ: "അയ്യോ, ഇനി എന്താ...?"

ഞാൻ: "സ്വത്ത്... ഇന്നലെ കണ്ട ആ ആഭരണം കുറച്ചു സ്വത്ത്‌ ഇടുവോ?"

ചെറിയമ്മ: "ഹോ, അതായിരുന്നോ... ഞാൻ പേടിച്ചുപോയി!"

ഞാൻ: "സ്വത്ത് അപ്പോൾ എന്താ കരുതിയേ...?"

ചെറിയമ്മ ചെറുനാണത്തിൽ: "ഞാൻ കരുതി... ഇനിയും വല്ലോം അഴിക്കുമോ പറയാൻ ആയിരിക്കും എന്ന്..."

ഞാൻ: "അഴിച്ചാലും എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല... സന്തോഷം മാത്രം."

ചെറിയമ്മ: "അച്ചോടാ... അങ്ങനെ ഇപ്പോൾ അത്ര സന്തോഷിക്കണ്ടട്ടോ...

ഇനിയും സന്തോഷിച്ചാൽ നിന്റെ കുഞ്ഞി കണ്ണൻ മുണ്ട് തുളച്ചു വെളിയിൽ വരും... കേട്ടോടാ കള്ളക്കണ്ണാ..."

ഞങ്ങൾ ചിരിച്ചു. ചെറിയമ്മ അപ്പോഴേക്കും അലമാര തുറന്ന് ഒരു മാല എടുത്ത് കാണിച്ചു: "ഇത് മതിയോ?"

ഞാൻ: "വേറെ കൂടെ വേണം, ഞാൻ വന്നു എടുത്തു തരാം...?"

ചെറിയമ്മ: "അയ്യടാ... എന്റെ കള്ളക്കണ്ണൻ അവിടെ ഇരുന്നാൽ മതി...