Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 6 [Ramavarma]

ഞാൻ കാണിക്കാം, പൊന്നു വേണ്ടത് പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഇടാം."

ഞാൻ ചമ്മിയ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു മൂളി.

ചെറിയമ്മ കാണിച്ചതിൽ നിന്നും കുറച്ചു മാലയും വളയും ഒരു അരഞ്ഞാണവും ഞാൻ ഇടാൻ പറഞ്ഞു.

ചെറിയമ്മ അത് ഓരോന്നായി അണിഞ്ഞു. ചെറിയമ്മ അണിയുന്നത് കണ്ണിമവെട്ടാതെ നോക്കിയിരുന്നു. ഞാൻ നോക്കുന്നത് കണ്ടു ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു.

എല്ലാം അണിഞ്ഞിട്ട് ചെറിയമ്മ ചോദിച്ചു: "മതിയായോ എന്റെ പൊന്നിന്?"

ഞാൻ: "ഞാൻ ഒന്ന് ശരിക്കും കണ്ടോട്ടെ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് നോക്കി. "ഹോ, ആ ദേഹത്തു സ്വർണം കിടക്കുന്നത് അറിയില്ല... ചെറിയമ്മടെ ദേഹത്തിന്റെ കളർ തന്നെ അല്ലെ ഇട്ടിരിക്കുന്ന സ്വർണ്ണത്തിനും..." കുറെനേരം നോക്കിയിരുന്നു.

ചെറിയമ്മ: "മതിയായില്ലേ പൊന്നിന്? എനിക്ക് കാല് കഴയ്ക്കുന്നു..."

ഞാൻ: "അയ്യോ... സ്വത്ത് ഇവിടെ കട്ടിലിൽ കിടക്ക്, ഞാൻ നോക്കിയിരിക്കാം."

ചെറിയമ്മ: "എന്താ പൊന്നെ, ഇനിയും ഇങ്ങനെ കിടക്കാനോ...? ഞാൻ മുണ്ടുടുത്ത് കിടക്കാം."

ഞാൻ: "അത് പറ്റില്ല, എനിക്ക് ഇങ്ങനെ കാണണം... വാ സ്വത്തെ..."

ചെറിയമ്മ ഒന്ന് മൂളി.. എന്നിട്ടു വന്നു കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.

ഞാൻ പറഞ്ഞു: "അങ്ങനെ അല്ല... കയറി കിടക്കൂ..."

ആ കിടപ്പ് ആസ്വദിച്ചു ഞാൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "ഒരു കാല് ലേശം മടക്കിവെച്ച് കിടക്കുവോ?"

ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കി മൂളി, എന്നിട്ട് ഒരു കാല് മടക്കിവെച്ചു കിടന്നു. കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല, ഞാൻ നോക്കിനിന്നു. ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു: "എന്താ പൊന്നു നോക്കണേ?" എന്ന് ചോദിച്ചു.

ഞാൻ: "കടിച്ചുതിന്നാൻ തോന്നുന്നു..."

ചെറിയമ്മ നാണിച്ചു ചിരിച്ചു.

ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ അമ്മിഞ്ഞയിൽ നോക്കി.

ഈ കിടപ്പിൽ അത് കുറച്ചുകൂടി