Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 7 [Ramavarma]

കടിച്ചുതിന്നും..."

ഞാൻ: "എന്ത്?"

ചെറിയമ്മ കണ്ണുകൊണ്ട് എന്റെ പൊങ്ങിനിൽക്കുന്ന കുട്ടനിൽ നോക്കി നാണിച്ചു ചിരിച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും വലിയമ്മ നടന്നു വരുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു.

ചെറിയമ്മ എഴുന്നേറ്റു, എന്നിട്ട് എന്റെ മുണ്ട് വലിച്ചു കുറച്ചുകൂടി താഴ്ത്തിയിട്ട് എന്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ തന്നു.

എനിക്ക് വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി.

വലിയമ്മ: "ഹാ ഹാ... വലിയ കറവക്കാരൻ ആണ് പറഞ്ഞിട്ട് ഇതുവരെ ഇത് കഴിഞ്ഞില്ലേ...?"

ഞാൻ: "നല്ല കറവക്കാരൻ ആണേൽ പശു കൂടുതൽ ചുരത്തും, അതാ..."

അത് കേട്ട് ചെറിയമ്മ ചിരിച്ചു. വലിയമ്മ വായും പൊളിച്ചു നിന്നു.

അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ കറന്നു കഴിഞ്ഞു. ഞാൻ പാൽപാത്രം നീക്കിവച്ചു, ചെറിയമ്മ അതും എടുത്തു നടന്നു.

ഞാൻ എഴുന്നേറ്റാൽ കുട്ടൻ പൊങ്ങിയത് കാണും എന്നത് കൊണ്ട് അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു.

വലിയമ്മ: "നീ മാറു, ഞാൻ ഇതിന്റെ കെട്ട് അഴിക്കട്ടെ..."

ഞാൻ: "എനിക്ക് എങ്ങനെ ഇരുന്നിട്ട് എഴുന്നേൽക്കാൻ ലേശം സമയം വേണം, ഞാൻ കെട്ട് അഴിച്ചിട്ടു വന്നോളാം..."

വലിയമ്മ: "അത് വേണ്ട, ഇവൾ ചവിട്ടും... നീ കാല് നീട്ടി വെക്ക്, ഞാൻ ഒന്ന് തിരുമ്മി വിടാം... അപ്പോൾ ആ മരവിപ്പ് മാറിക്കൊള്ളും..."

ഞാൻ: "അതൊന്നും വേണ്ടാ... അത് തന്നെ മാറി കൊള്ളും..."

വലിയമ്മ: "ഇങ്ങോട്ട് നീട്ടു ചെറുക്കാ..."

ഞാൻ പതുക്കെ കാൽ നീട്ടിവച്ചു, കുട്ടനെ കൈകൊണ്ട് മറച്ചുപിടിച്ച് ഇരുന്നു. ചെറിയമ്മ അപ്പോഴേക്കും അങ്ങോട്ട് വന്നു.

ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ ദയനീയമായി ഒന്ന് നോക്കി.

ചെറിയമ്മ ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു.

ചെറിയമ്മ: "ശോ, ഏടത്തി ആ വൈക്കോൽ എടുത്തിട്ട് വന്നത് അല്ലേ...

ആ കൈകൊണ്ട് തടവിയാൽ