Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 7 [Ramavarma]

ഉരച്ചു. ചെറിയമ്മ പുറത്തു നല്ലപോലെ കൈകൊണ്ട് ഇറക്കിപ്പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

പെട്ടെന്ന് കാറ്റടിച്ചു മുറിയുടെ വാതിൽ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ അടഞ്ഞു!

ഞങ്ങൾ ഞെട്ടി പെട്ടെന്ന് കെട്ടിപ്പിടുത്തം മുറിഞ്ഞുപോയി.

ആ ശബ്ദം ഞങ്ങളെ വല്ലാണ്ട് പേടിപ്പിച്ചു.

ചെറിയമ്മ: "കതകടഞ്ഞതാ പൊന്നു, പേടിക്കേണ്ട."

ഞാൻ: "എന്റെ സ്വത്തും പേടിക്കേണ്ട..." ഞങ്ങൾ ചിരിച്ചു.

ഞാൻ: "ശോ, നല്ല സുഖം ആയിരുന്നു... ശേ, പെട്ടെന്ന് എല്ലാം പോയി..."

ചെറിയമ്മ: "സാരമില്ല... എന്റെ പൊന്നു പോയി കിടന്നോ... പിന്നെ ഒരു കാര്യം, ഏടത്തി എന്തേലും ചോദിച്ചാൽ ഇത് ഒന്നും പറയരുത് കേട്ടോ..."

ഞാൻ: "ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല."

ചെറിയമ്മ: "എന്നാൽ ശരി... പിന്നെ പോയി കിടന്നു പെട്ടെന്ന് ഉറങ്ങണം... മുണ്ടും കൊണ്ടു അധികം നേരം ഇരിക്കേണ്ട."

ഞാൻ ചിരിച്ചു.

ചെറിയമ്മ: "ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ?"

ഞാൻ: "ഉം."

ചെറിയമ്മ: "ആ കതക് അടഞ്ഞില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ പൊന്നു എന്റെ മുണ്ടിൽ കുഞ്ഞിക്കണ്ണനെക്കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുമായിരുന്നോ?"

ഞാൻ: "ഉം... ലേശംകൂടി നേരംകൂടി കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ... ശോ..."

ചെറിയമ്മ എന്റെ മുഖത്ത് കൈകൊണ്ട് ചേർത്തുപിടിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു: "സാരമില്ല... പൊന്നു മുറിയിൽ പോയി നല്ലപോലെ ഒന്ന് കളഞ്ഞോ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് നിറുകയിൽ ഉമ്മ തന്നു.

ഞാനും ഉമ്മ കൊടുത്തു.

ചെറിയമ്മ: "പോണില്ലേ? ഇനി എന്താ?"

ഞാൻ: "നിന്നാൽ ഇനിയും വല്ലോം കിട്ടിയാലോ..."

ചെറിയമ്മ: "ഇനി ഇന്ന് ഒന്നും ഇല്ല, എന്റെ പൊന്നു പോയാട്ടെ."

ഞാൻ: "ഉം..." എന്ന് പറഞ്ഞ് അവിടുന്നിറങ്ങി എന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്നു.

ഞാൻ മുണ്ട് എടുത്തു ചെറിയമ്മയുടെ മണം ആസ്വദിച്ചു കുട്ടനെ കുലുക്കി. അധികം കുലുക്കേണ്ടി വന്നില്ല, അവൻ പെട്ടെന്ന്