Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 8 [Ramavarma]

ഞാൻ: "അത്.. അത് ഞാൻ പറയാം.. ഞാൻ കണ്ടത്തേ ഉള്ളൂ, വേറെ ഒന്നും ഇല്ല.. സ്വത്ത് പേടിക്കേണ്ട.."

ചെറിയമ്മ എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരു ഉമ്മ തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: "എന്നാൽ പറ, എങ്ങനെ കണ്ടത് എന്ന്..."

ഞാൻ: "എന്നാൽ ഞാൻ ഒരു കഥ പോലെ പറയാം.."

ചെറിയമ്മ മൂളി.

അമ്മ ഉച്ചയ്ക്ക് ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു, കുറച്ചുനേരം ആ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിൽ പോയി ഇരിക്കാം എന്ന് കരുതി ഞാൻ അങ്ങോട്ട് നടന്നു. കുറച്ചു നടന്നപ്പോൾ അവിടെ ആരോ മിണ്ടുന്നത് കേട്ടു.

ഞാൻ നടത്തം പയ്യെ ആക്കി, നോക്കുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു വശത്ത് കുറച്ചു വെയിൽ അടിക്കാത്ത സ്ഥലമുണ്ട്. അവിടെ രാധമ്മയും പണിക്കർ ചേട്ടനും നിൽക്കുന്നു!

അവർ ഒരു വലിയ പാറയ്ക്കുമുൻപിലാണ്. ഞാൻ പയ്യെ നടന്നു, വേറെ ഒരു പാറയ്ക്ക് പുറകിൽ പോയി ഇരുന്നു അവിടെ എന്താ നടക്കുന്നത് കാണാൻ വേണ്ടി...

അവിടെ... പണിക്കർ ചേട്ടന്റെയും രാധമ്മയുടെയും കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കഥ പറയുംപോലെ നോക്കിനിൽക്കുന്നു! വാക്കുകൾക്കതീതമായ എന്തോ ഒരു കാന്തികവലയം അവരെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

രാധമ്മ: "ആരേലും വരുമോ പണിക്കാരെ?"

പണിക്കർ: "അല്ലേൽ തന്നെ ആരും വരാറില്ല പിന്നെയാ ഈ ഉച്ചസമയത്ത്.. നീ അവിടെ ഒന്ന് കിടന്നേ, ഞാൻ ഒന്ന് കാണട്ടെ" എന്ന് പറഞ്ഞ് രാധമ്മയെ ആ പാറയിൽ കിടത്തി.

പണിക്കർ കുറച്ചു നേരം രാധമ്മേ നോക്കി.... ആ കാലുമുതൽ മുടി വരെ കണ്ടു ആസ്വദിച്ചു... തുടർന്നു പണിക്കരും കൂടെ ആ പാറയിൽ കേറി ഇരുന്നു...

അവരുടെ വയറിൽ തഴുകി... പയ്യെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു... "രാധമ്മേ നീ തേൻ ചുരത്താൻ തുടങ്ങിയോ പെണ്ണേ..?"

രാധമ്മ ഒന്നുടെ