Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 8 [Ramavarma]

ഏടത്തി: "എന്താ നീ വല്ലോ സ്വപ്നവും കണ്ടു പേടിച്ചോ?

മുഖം വല്ലാണ്ട് ഇരിക്കുന്നെ?"

ചെറിയമ്മ: "ഞാൻ എന്തോ സ്വപ്നം കണ്ടു പേടിച്ചു പോയി..."

ഏടത്തി: "അത് തോന്നി... ഡി, നീ ഇത് കണ്ടോ... രാവിലെ തന്നെ കണ്ണന്റെ കുന്തം ആണല്ലോ കണി!"

ചെറിയമ്മ: "അത് എന്നും രാവിലെ ഉള്ളതാ..."

ഏടത്തി: "ഓ, നീ എന്നും കാണുവോ അപ്പോൾ...

ഡി ഡി, നിന്റെ ചിരി കാണുമ്പോൾ അറിയാം... നീ എന്നാ ഒപ്പിക്കുന്നേ പറഞ്ഞെ..."

ചെറിയമ്മ: "ഞാൻ താഴേക്ക് വരും മുൻപ് പൊന്നുവിന്റെ മുറിയിൽ പോയി അവനു ഒരു ഉമ്മ ഒക്കെ കൊടുക്കും... പിന്നെ ഇത് ഇങ്ങനെ പൊങ്ങി നിൽക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ആകെ ഒരു സന്തോഷം... കുറച്ചു നേരം അത് കണ്ടിട്ട് പോരും..."

ഏടത്തി: "അതെ ഉള്ളു? നീ പിടിക്കാറൊന്നും ഇല്ലേ?"

ചെറിയമ്മ: "ഇല്ലാ... ഒന്ന് കാണും.. മുണ്ട് പോലും മാറ്റി കാണില്ല..."

ഏടത്തി: "അതെന്നാ??"

ചെറിയമ്മ: "അങ്ങനെ കണ്ടാൽ ശരിയാകില്ല... സമയം ആകും വരെ കാക്കാം..."

ഏടത്തി: "ഉം, അപ്പോൾ പെണ്ണിന് അറിയാം.... ഡി, ഞാൻ ഒന്ന് കണ്ടോട്ടെ... ? എനിക്ക് ഇത് ഒന്ന് കാണുവാൻ കൊതി ആകുന്നു...

മുണ്ടിൽ ഇതാ മുഴുപ്പ് എങ്കിൽ നേരിൽ കണ്ടാല്ലോ... ഹോ, ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ തരിക്കുന്നു..."

ചെറിയമ്മ: "അങ്ങനെ ഇപ്പോൾ ഇത് കണ്ടു തരിപ്പ് മാറ്റണ്ട... അറിയാല്ലോ പൊന്നിനെ കന്യകൻ ആയി തന്നെ വേണം എനിക്ക്..."

ഏടത്തി: "അതെനിക്കും അറിയാല്ലോ... ഞാൻ തൊടുക പോലും ഇല്ല... ഒന്ന് പച്ചയ്ക്ക് കണ്ടാൽ മതി...."

ചെറിയമ്മ: "അത് വേണോ ഏടത്തി..."

ഏടത്തി: "കൊതി കൊണ്ട്