Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 8 [Ramavarma]

കീഴടക്കി. രാധമ്മയുടെ കൈകൾ അയാളുടെ കഴുത്തിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.

അവളുടെ ഒരു കാൽ അയാൾ തന്റെ തോളിലേക്ക് എടുത്തുവെച്ചു. കുട്ടനെ ആ പൂവിൽ പലവട്ടം ഉരച്ചു ഉരച്ചു അതിൽ കയറ്റി അടിക്കാൻ തുടങ്ങി...

"മതി... ചേട്ടാ... എനിക്ക് ഇനി വയ്യ... ഞാൻ വീണുപോകും... ആഹ്... അമ്മേ..." രാധമ്മ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു. അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ ഒരൊറ്റ വിറയലിൽ തളർന്നുപോയി.

ഒടുവിൽ രണ്ടുപേരുടെയും ശരീരങ്ങൾ അതിതീവ്രമായ ആനന്ദത്തിന്റെ പരകോടിയിലേക്ക് അടുക്കുകയായിരുന്നു. പണിക്കർ ചേട്ടൻ അവരുടെ പൂവിൽ കുട്ടനെ കേറ്റുന്ന വേഗത കൂടുതൽ കൂടിയപ്പോൾ രാധമ്മ എല്ലാം മറന്ന് അയാളുടെ പുറത്ത് കൈകൾ മുറുകെ അമർത്തി.

"ചേട്ടാ... എനിക്ക് വയ്യ... ഞാൻ വീണുപോകുന്നു... ആഹ്... മതി... എന്നെക്കൊണ്ട് കഴിയുന്നില്ല..." രാധമ്മ കണ്ണുകൾ ഇറുകെ അടച്ച് പിടഞ്ഞു.

അവളുടെ ആ വിറയലും പൂവിന്റെ മുറുക്കവും പണിക്കർ ചേട്ടനെയും അതിന്റെ അന്തിമ നിമിഷത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചു. "രാധേ..." എന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ ഒടുവിലത്തെ ശക്തമായ ഒരൊറ്റ അടി കൂടി നൽകി.

ആ നിമിഷം, പണിക്കർ ചേട്ടന്റെ ഉള്ളിലെ ചൂടുള്ള ആ പാൽ മുഴുവൻ ശക്തിയായി പുറത്തേക്ക് ചീറ്റിത്തെറിച്ച് രാധമ്മയുടെ പൂവിന്റെ ഉള്ളിലേക്കും ആഴങ്ങളിലേക്കും ഒഴുകിയിറങ്ങി!

ആ വെളുത്ത പാൽ അവളുടെ പൂവിന്റെ ഇതളുകളിലും തുടകളിലുമായി ഒഴുകിയിറങ്ങി... രണ്ടാളും വിയർത്തു കുളിച്ചു ആ പാറയിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു...

ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ നോക്കുമ്പോൾ ആ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു ഇരിക്കുന്നു... കണ്ണിൽ ഇന്നേവരെ കാണാത്ത ഒരു തിളക്കം പോലെ... ചെറിയമ്മ പെട്ടെന്നു എന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കെട്ടിപിടിച്ചു.....

എന്റെ ചെവിയിൽ ചോദിച്ചു:

"കള്ളൻ എന്തൊക്കെയാ