Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 9 [Ramavarma] [ആനന്ദലീല 🦚]

പൊന്നെ നന്നായി കുടിക്കടാ... ആ തേൻ മുഴുവൻ എന്റെ പൊന്നിനുള്ളതാ... ഉഫ്, എനിക്ക് വയ്യടാ... ആാഹ്...

ഇടറിയ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും പുറത്തുവന്ന ആ കുറുകുന്ന ശബ്ദവും, വികാരം കൊണ്ട് പുളയുന്ന ആ ശരീരവും ആ മണിയറയെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു.

എന്റെ നാവിന്റെ ഓരോ പ്രകടനത്തിനും അനുസരിച്ച് ചെറിയമ്മയുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.

ചെറിയമ്മ എന്റെ മുടിയിൽ വിരലുകൾ അമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ആ ഉന്മാദാവസ്ഥയിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി അലിഞ്ഞുചേർന്നു.

ചെറിയമ്മ എന്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു മുകളിലേക്ക് വലിച്ചു... ഞാൻ ചെറിയമ്മടെ പൂവ് മുതൽ മുകളിലേക്ക് നക്കി നക്കി ആ ചുണ്ടിൽ മുട്ടിച്ചു ഉമ്മ വച്ചിട്ട് ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

ആ കണ്ണുകളിൽ വികാരത്തിന്റെ കനൽപോലെ പ്രണയം തിളങ്ങിനിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

ചെറിയമ്മ പതുക്കെ തന്റെ വിരലുകൾ എന്റെ കവിളിലൂടെയും നെഞ്ചിലൂടെയും താഴേക്ക് ഓടിച്ചു. എന്നിട്ട് എന്നെ നോക്കി നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു: "പൊന്നേ... ഇനി എന്റെ ഊഴമാണ്... എനിക്ക് എന്റെ കുഞ്ഞി കണ്ണനെ ഒന്നു കാണണം...

അതു കാണാൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ കൊതിച്ചു നിൽക്കുകയാ..."

അത് കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ ആവേശം ഇരട്ടിച്ചു.

ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുട്ടിൽ കുത്തി എണിറ്റു ചെറിയമ്മേടെ മുഖത്തിനു നേരെ നിന്നു... ചെറിയമ്മ എന്റെ മുണ്ടിന്റെ കുത്തഴിച്ചു... ആ നിലാവെളിച്ചത്തിൽ എന്റെ കുട്ടൻ വിറയലോടെ, തടിച്ച് തുടിച്ച് ഒരു ആയുധം പോലെ ചെറിയമ്മയുടെ മുന്നിൽ നിവർന്നു നിന്നു.

അത് കണ്ടതും ചെറിയമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതം കൊണ്ടും കൊതി കൊണ്ടും വികസിച്ചു. ചെറിയമ്മ കൈകൾ നീട്ടി പതുക്കെ അതിൽ പിടിച്ചു.

ചെറിയമ്മ : എത്ര ദിവസം ആയിട്ടുള്ള കൊതി ആണ്