Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 9 [Ramavarma] [ആനന്ദലീല 🦚]

കിടക്കൂ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ പതുക്കെ കുട്ടനെ പുറത്തെടുത്തു ഒരു വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു.

ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ മാറോട് ചേർന്ന് കിടന്നു. എന്റെ കൈകൾ ചെറിയമ്മയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെയും, ചെറിയമ്മയുടെ വിരലുകൾ എന്റെ മുടിയിഴകളിലൂടെയും വെറുതെ തലോടിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചെറിയമ്മ മുകളിലെ ചന്ദ്രനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു: "പൊന്നേ... നേരം ഒരുപാടായി. നമുക്ക് ഇനി ഒന്ന് കിടന്നുറങ്ങാം."

ഞാൻ ചോദിച്ചു: "കെട്ടിപിടിച്ചു കിടക്കാം ?

ചെറിയമ്മ: "വാ... എനിക്ക് എന്റെ പൊന്നിന്റെ കൂടെ ഉടുതുണിയില്ലാതെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കണം..."

ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി. ഞങ്ങൾ പരസ്പരം വാരിപ്പുണർന്നു. ആ മണിയറയുടെ ചുറ്റും വിരിഞ്ഞുനിന്ന പൂക്കളുടെ മനംമയക്കുന്ന സുഗന്ധവും, നിലാവിന്റെ കുളിർമയും ഞങ്ങളെ പതിയെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉറങ്ങിപ്പോയി.

നേരം പുലർന്നു. പ്രഭാതത്തിന്റെ ഇളംവെയിലും പക്ഷികളുടെ കളകൂജനങ്ങളും ആ കാടിനെ ഉണർത്തി.

ഞാൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ ചെറിയമ്മ എന്റെ നെഞ്ചിൽ തലവെച്ച് സുഖമായി ഉറങ്ങുകയാണ്. അവിടുത്തെ ഇളംകാറ്റിൽ ചെറിയമ്മയുടെ മുടിയിഴകൾ ആടിയുലയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ പതുക്കെ ചെറിയമ്മയുടെ ഉറക്കം കളയാതെ എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ആ പുറത്തും അരക്കെട്ടിലും തലോടി. ആ സ്പർശനം അറിഞ്ഞതുപോലെ ചെറിയമ്മ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.

ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്ന എന്റെ കുട്ടൻ, നേരം പുലർന്നതിന്റെ ആവേശത്തിലെന്നോണം വീണ്ടും പൊങ്ങി നിന്നിരുന്നു!

ചെറിയമ്മയുടെ ആദ്യത്തെ നോട്ടം ചെന്നുവീണത് എന്റെ കുട്ടന്റെ മേലായിരുന്നു!

അത് കണ്ടതും ചെറിയമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു നാണവും കള്ളച്ചിരിയും ഒരേസമയം വിരിഞ്ഞു. ചെറിയമ്മ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട്

പറഞ്ഞു: "പൊന്നേ.... രാവിലെ തന്നെ ഇവൻ