Chapter Title : മനോജിന്റെ മായാലോകം 13

ഇവളെ എണീൽപിച്ച് വിടുന്നുണ്ടോ..?" "അടങ്ങിയിരിക്കെടീ...." മീരാന്റി അവളെ ശാസിച്ചു. വീണ്ടും സൂര്യാമ്മ കുട്ടികൾ ശാഠ്യം പിടിക്കും പോലെ വാശിസ്വരത്തിൽ: "അമ്മേടെ കൂടെ കിടന്നോളാം പക്ഷേ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കാലുപൊക്കിവച്ചു എന്നും പറഞ്ഞ് വഴക്കിന് വന്നേക്കരുത്..." ഞങ്ങൾ മൂവരും ഉറക്കെത്തന്നെ ചിരിച്ചുപോയി... കലികയറിയ സൂര്യാമ്മ ടേബിൾമാറ്റ് തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ച് എണീറ്റ് ചവിട്ടിക്കുലുക്കി പോയി തലയിണയും പുതപ്പും എടുത്ത് കൊണ്ടുപോയി മീരാന്റീടെ കട്ടിലിലേക്കെറിഞ്ഞു...! പത്തുമിനിട്ടോളം ഇരുട്ടത്ത് ഹാളിൽ പോയി ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നിട്ട് പതിയെ വന്ന് എന്റെ കസേരയിൽ ചാരിനിന്നു. അൽപം കഴിഞ്ഞ് പതിയെ: "ഇനി ഞാനായി നാട്ടുനടപ്പ് തെറ്റിക്കുന്നില്ല..! മനു വീട്ടിലോട്ട് പൊക്കോട്ടെ..!" ചെന്ന് ഫോണെടുത്ത് ഡയൽ ചെയ്തു "അമ്മേ...ഞാനാ.. മനൂട്ടൻ ആണ്ടെ വീട്ടിലോട്ട് വരണുണ്ട്" "അല്ലമ്മേ....വഴക്കൊന്നുംപിടിച്ചില്ല" "നാട്ടുകാരെക്കൊണ്ട് അതുമിതും പറയിക്കണ്ട ...അല്ല ഞാൻ തന്നാ പൊക്കോളാൻ പറഞ്ഞേ" "ശരിയമ്മേ...ഗുഡ് നൈറ്റ്" ഫോൺ വെച്ച് തിരികെ വന്നു. മീരാന്റിയുടെ നേരേ വീണ്ടും ചീറി: "ദേ.... ഞാൻ ബ്രെയിസറിട്ടോണ്ട് കിടക്കത്തില്ല ഇനി അതും പറഞ്ഞ് വഴക്കിന് വരെല്ല്.." ഞങ്ങൾ മൂവരും വീണ്ടും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുപോയി. മീരാന്റി മൂക്കത്ത് വിരൽ വച്ചു: "കഷ്ടം...! നിനക്കെന്തിനാടീ പോത്തേ ഇത്രയും പ്രായായത്..!" ഞാൻ പോകാനെണീറ്റു സൂര്യാമ്മയെ കൈയിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് മുറിയിലേക്ക് പോയി അവളെ എന്റെ കരവലയത്തിലൊതുക്കി "മോളു വിഷമിയ്ക്കണ്ട അവരൊക്കെ നല്ലതിനല്ലേ ഈ പറയുന്നത്...!!" "എന്നാലും ഒരുമാസം.." "ഒരെന്നാലുമില്ല അത് ദാ കണ്ണടച്ച് തുറക്കുന്ന നേരം കൊണ്ട് പോവില്ലേ" ഞാൻ ഒന്നുകൂടി ചുംബിച്ച് ആലിംഗനത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി..... വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോൾ അഛൻ: "എന്തായാലും നീ രണ്ട് ദിവസമെങ്കിലും കൂടി അവിടെ നിന്നാൽ മതിയാരുന്നു.... പാവം..! മോൾക്ക് നല്ല വിഷമം കാണും..!" രാവിലെ ഞാൻ ചെല്ലുന്പോൾ സൂര്യാമ്മ റെഡിയായി നിൽപുണ്ട്. "ഇനി ഒരുമിച്ച് പോയാൽ ആകാശം ഇടിഞ്ഞു വീഴുവോ വാ..?" പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വന്ന് വണ്ടിയിൽ കയറി.... "ആര്യാമ്മേടെ കൂടെ പോകുവാ അതിന്റെ ശരി..!" സിറ്റൌട്ടിൽ നിന്ന് മീരാന്റി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. വണ്ടി മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയപ്പോൾ മീരാന്റിയെ കൊഞ്ഞനം കാട്ടുന്ന ശബ്ദം പിന്നിൽ നിന്ന് കേട്ടു. വണ്ടി വഴിയിൽ കയറിയപ്പോൾ മുലകൾ പുറത്തമർന്നു....! "മീരാമ്മക്ക് ഏതായാലും ശരിപ്പണിയാ കിട്ടിയത് ...! മിണ്ടാൻ മേലല്ലോ