Chapter Title : മനു അനു 2 [Max]

ഞാൻ അനുവിനോട് പറഞ്ഞു:

മനു: "വേറെ ആരും ഇല്ല, മോളെ ഒന്ന് മര്യാദക്ക് കാണാൻ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു, ആ സെക്യൂരിറ്റി പുറകിൽ നിപ്പുണ്ട്."

അനു: [തിരിഞ്ഞു സെക്യൂരിറ്റിയെ നോക്കിക്കൊണ്ട്] "ങ്ങേ.... അയ്യേ.. അതെന്താ അയാള് അവിടെ നിക്കണേ.. അയാള് ഇപ്പൊ പോവില്ലേ...?"

മനു: "എടാ... അവർക്ക് നമ്മുടെ ബാഗുകൾ എടുത്ത് കൂടെ വരണം.. അവരുടെ ജോലി അല്ലെ..."

അനു: "അയ്യോ.. അപ്പൊ ഞാനെന്താ ചെയ്യ..."

അവളെ അത്യാവശ്യം ആൾക്കാരൊക്കെ നോക്കുന്നതും അവളുടെ വന്യമായ ഉടലളവഴകുകളിലൂടെ കണ്ണോടിക്കുന്നതും, ശേഷം എന്നെ നോക്കി "ഹോ.. ഭാഗ്യവാൻ.. ഈ മൊതലിനെ എന്നും അനുഭവിക്കാനുള്ള യോഗം ഇവനാണല്ലോ...." എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ആത്മഗതം ചെയ്യുന്നതും കാണുന്നത് എന്നും എനിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക രസമായിരുന്നു. ആ രീതിയിൽ ആലോചച്ചപ്പോൾ ഇപ്പോൾ വീണ് കിട്ടിയിരിക്കുന്നത് സുവർണ്ണമായ അവസരമാണ് എന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവളെ ഏത് വിധേനയും പാന്റി ഇടാതെ സ്കർട് മാത്രം ഇട്ടുകൊണ്ട് കാറിൽ നിന്ന് പുറത്തിറക്കി, ആ വിരിഞ്ഞ നിതംബവും താളത്തിൽ തുള്ളിപ്പിച്ചു ഹോട്ടെലിലൂടെ നാലാൾ കാണെ നടത്താൻ തന്നെ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.

മനു: "ഇനിയിപ്പോ ഒന്നും ചെയ്യാൻ ഇല്ല.. വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ അയാളേം കൊണ്ട് ബാഗും എടുപ്പിച്ചു ഒറ്റക്ക് ഹോട്ടൽ ലോബിയിലേക്ക് പോവാം.. മോളിവിടെ ഒറ്റക്കിരുന്ന് ഇത് ഇടാൻ പറ്റിയാൽ ഇട്ട് പയ്യെ അങ്ങോട്ട് വന്നാൽ മതി.."

ഹോട്ടലിലെ മുകളിലെ നിലകളിൽ ചിലർ പുറത്തെ മഞ്ഞും കാഴ്ചകളും ഒക്കെ കണ്ട് പുതിയ കാഴ്ചകളിലേക്ക് കണ്ണോടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. അനുവിനെയും അത് കാട്ടിക്കൊടുത്തുകൊണ്ട്  തുടർന്നു:

മനു: "പിന്നെ, ഇവിടെ മോളിലൊക്കെ ആൾക്കാർ നിൽപ്പുണ്ട്... ഇനി