Chapter Title : മനുഷ്യനായാൽ നാണം വേണം [പവി]

ലീവിൽ വന്ന് പോയാൽ.. പിന്നെ... രണ്ട് കൊല്ലം കൂടി കഴിയില്ലേ...  അവനും ആഗ്രഹം കാണില്ലേ... കള്ളന് കൊതി ഇത് വരെ മാറിയില്ലല്ലോ. "എന്ന് പറഞ്ഞു കള്ള ചിരിയോടെ മാധവി അമ്മ പിള്ളയുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് നുള്ളി...

"നിന്റെയല്ലേ മോൻ...? "

പിള്ളയുടെ നെഞ്ചത്ത് സ്നേഹ വാത്സല്യത്തോടെ ഒന്ന് ഇടിച്ചിട്ട് മാധവി പിള്ള പറഞ്ഞു,  "അതേ... അതേ..  കണ്ട് ഞാൻ... കള്ളന്റെ "യന്ത്രം " എണ്ണ ഇട്ട് സൂക്ഷിക്കുന്നത്... !"

രണ്ട് പേരും ചിരിച്ചു.

"എന്റേത് കണ്ടേച്ചു പോയി.... തിരിച് എനിക്ക്..... "

"കൊച്ചു കള്ളൻ ഈ പ്രായത്തിലും.... കാണാത്ത ദിവസമില്ല.  എന്നിട്ടും... കൊതിയാ.."

പിള്ള  പെണ്ണുമ്പിള്ളയെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി ചുംബിച്ചു പറഞ്ഞു, "എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള കൊതി തീരത്തില്ല.... മോളേ... "

കഷണ്ടി കേറിയ മുടിയിൽ വിരലോടിച്ച മാധവി പിള്ള പറഞ്ഞു, "എനിക്കറിയാം... പൊന്നേ... "

അങ്ങനെ പെണ്ണുമ്പിള്ളയെ പേറി കൊണ്ട് എത്രയോ നേരം.. കിടന്നു...

രോഹൻ കാനഡയിൽ നിന്നും വരുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ പെണ്ണ് കാണാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ഒടുവിൽ... ചാലകുടിക്കടുത്തുള്ള ഒരിടത്തു രോഹന് വെണ്ടി ഒരു പെണ്ണ്  ഒത്തു വന്നു...

രോഹൻ വന്ന് ഏറെ താമസിയാതെ വിവാഹം നടന്നു.... തലയും മുലയും കൊതവും ഒക്കെ ആവശ്യത്തിനുള്ള കൊച്ചു മിടുക്കി...... മായ...

രോഹനും  മായയും നല്ല ചേർച്ച ആയിരുന്നു..

ലീവിൽ...  ശേഷിക്കുന്ന ഒരു മാസം...

കാമ കലയുടെ അങ്ങേ തലക്കൽ വരെ എത്തിച്ച രതി ഉത്സവത്തിന് കൊടി ഇറങ്ങാറായി..

ഏറെ താമസിയാതെ..  മായയ്ക്കുള്ള പേപ്പറുമായി എത്തിക്കൊള്ളാം എന്ന ഉറപ്പിൽ രോഹൻ  ക്യാനഡയ്ക്ക് തിരിച്ചു..........

മായയ്ക്ക് അനിയൻ റോഷനെയും....

റോഷന്