Chapter Title : മനുഷ്യപ്പറ്റില്ലാത്തവൾ [മന്ദൻരാജാ] UPDATED 2.0

വിരിയുന്ന ചിരിയും വിടർന്ന കണ്ണുകളും കൂടി കടന്നു വന്നപ്പോൾ ഞാൻ അസ്വസ്ഥനായി .

പാലക്കാടിറങ്ങി ഞാൻ ഒന്ന് കറങ്ങി . ഒറ്റപ്പാലത്തെ ആ ലോഡ്ജിലേക്ക് പോകും മുൻപേ ഒരു ഫുൾ കുപ്പി വാങ്ങി ബാഗിൽ വെച്ചു . മനസ്സ് അന്നത്തെ പോലെ അസ്വസ്ഥമാണ് , ഒരു പക്ഷെ അതിലധികം .

എന്റെ ദേവി ... ആദ്യമായി മനസ്സിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചോരു സ്ത്രീരൂപം .. ശ്ശെ ... സ്ത്രീകളോടെല്ലാം തന്നെ പുച്ഛം തോന്നി . ശരീരം വിട്ടു പൈസയുണ്ടാക്കി ജീവിക്കുന്നതിൽ ഭേദം അവൾക്ക് ചത്തുകൂടെ ?

ഒറ്റപ്പാലത്തിനുള്ള ബസിന്റെ സൈഡ് സീറ്റിലിരിക്കുമ്പോളാണ് ഒരു KSRTC യുടെ സൈഡ് സീറ്റിലിരുന്ന സ്ത്രീയിൽ കണ്ണുടക്കിയത് . ങേ ... ഇതവൾ അല്ലെ ..എന്റെ ദേവി .... അല്ല ദേവയാനി എന്ന വേശ്യ.. ബാഗിൽ നിന്ന് കാമറയെടുത്തു അവളെ ഫോക്കസ് ചെയ്തു . അസ്തമയ സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളേറ്റ് തിളങ്ങുന്ന അവളുടെ കവിൾത്തടങ്ങൾ ഞാൻ ഫ്രയിമിലാക്കി നോക്കി . ചോരചുവപ്പാർന്ന ചുണ്ടുകൾ . കുണ്ണ മുഴുത്തു .. പ്രാപിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവളെപോലെയുളളവരെ പ്രാപിക്കണം . ഇന്നോളമൊരു പെണ്ണിനേയും അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല. ഒരു പെണ്ണിനെ അറിയുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതിവളെ ആവണം .എന്നെ അപമാനിച്ച അവളെ തന്നെ

വാക്കുകൾ കൊണ്ടെന്നെ അപമാനിച്ച , ഇല്ലതാക്കിയ ആ സ്ത്രീയോടുള്ള പക എന്റെ മനസ്സിൽ ആളിക്കത്തിയപ്പോൾ എന്റെ ബസിൽ നിന്നും ഞാനിറങ്ങി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു നീങ്ങിത്തുടങ്ങിയ ആ KSRTC യിലേക്ക് ചാടിക്കയറി .

കയ്യിൽ തൂങ്ങിയ കാമറ വീഴുമെന്നു തോന്നിയപ്പോൾ ഞാനൊന്നാഞ്ഞുപോയി . കണ്ടക്ടർ എന്നെ ചാടിപ്പിടിച്ചു . സൈഡ് സീറ്റിലിരുന്നവർ അയ്യോയെന്ന് വെച്ചപ്പോൾ ഡ്രൈവർ ഡോർ അടയുവാനുള്ള സ്വിച്ചിൽ അമർത്തിയിരുന്നു . ബാഗിനുള്ളിലേക്ക് കാമറ തിരുകി വെച്ച് ദേവിയിരിക്കുന്ന സീറ്റിലേക്ക് നടന്നപ്പോഴേക്കും ദേവി എന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ചിരിച്ചിട്ട്, അവരുടെ സീറ്റിൽ ഇരിക്കാനായി കൈ കാണിച്ചു .

""'' ഇത്ര തിരക്കിട്ടെന്താ ബസിൽ കയറുന്നത് .വല്ലതും പറ്റിയാലോ ..അടുത്ത ബസിൽ വന്നാൽ പോരായിരുന്നോ ? ഓ!! കാത്തിരിക്കാൻ ആരുമില്ലന്നുള്ള തോന്നൽ കൊണ്ടാണോ "'' അവർ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു

ഞാനവരുടെ ..അല്ല അവരുടെ അടുത്തിരുന്നിട്ട് ബാഗ്